Reacties op: Automutilatie/ Zelfbeschadiging

by: cynthia

Mon, 24 Nov 2008 14:15:40 +0000

hai hai meiden ik doe zelf ook aan automultilatie al 8 jaar ben op mijn 10 e begonnen en ik weet nog steeds niet een andere manier om mijn verleden een plekje te geven en hoe ik ze zelf het beste kan uiten.
als je in contact wilt komen met mij kun je een e mail schrijven okej groetjes en succes
cynthia

by: Pascalle

Wed, 19 Nov 2008 18:21:01 +0000

Ik heb me ven mijn 18e tot en met mijn 39e gesneden. Nou kras ik alleen nog maar zo af en toe maar ik ben dankbaar dat dat snijden voorbij is. Vaak deed ik het omdat mijn’geestelijke’pijn”zo erg was dat ik liever lichamelijke pijn had. Maar soms was ik gewoon weg, leek het alsof ik niet meer leefde dus snee ik me en als ik dan bloed zag was ik gerustgesteld: ik leef nog. Eigenlijk gek want ik wou dood. Ik heb wel -tig keer geprobeerd zelfmoord te plegen, maar dat lukt me maar niet. Ik weet niet of ik daar blij mee ben maar goed.Ik snij niet meer en wil graag andere meiden helpen om het snijden los te laten.
Groetjes Pascalle Veel sterkte

by: dolores

Sat, 15 Nov 2008 18:47:17 +0000

ik doe nu 3 jaar aan automutilatie, ik werd vroeger heel erg gepest. het is een paar keer zo erg geweest dat ik zelfmoord wilde plegen, gelukkig heb ik dat niet gedaan. een vriendin van mij is er achter gekomen, zij heeft me geholpen aan bureau jeugdzorg. die doen heel goed werk. mijn ouders weten het ook al. het gaat beter maar ik doe het wel nog steeds.
ik wou even m’n verhaal kwijt aan mensen die hetzelfde meemaken. veel mensen van mijn school weten het en houden er rekening mee. echt begrijpen zulen ze het nooit. nadat ik mezelf heb gesneden heb ik wel spijt en voel ik me dom.
ik heb nu acht maanden een vriend, ik heb het ‘m verteld. hij schrok wel… maar hij steund me en hoopt dat het goedkomt.
ik hoopte eigenlijk ik contact te komen met iemand die hetzelfde meemaakt waar ik mee kan praten als ik het moeilijk heb en kan steunen als zij het moeilijk heeft.
xxx

by: Laura

Sat, 01 Nov 2008 17:08:28 +0000

Ik doe nu 5 maanden aan automutilatie.
Ik heb het niet fijn thuis, en ik kan moeilijk met mensen praten. Ik ben erg in mezelf gekeerd. Ik loop dan met een gevoel rond, om van dat gevoel af te komen doe ik mezelf pijn. Mijn mentor is erachter gekomen en ik praat nu vaak met haar over mijn gevoelens en thuis. Het gaat wel beter, maar het is niet voorbij.
Ik vind het echt moeilijk, maar ik heb er spijt van. Ik wil het niet, maar toch gebeurt het.
Het lucht misschien voor een moment op, maar daarna krijg je spijt.

by: Lizzy

Fri, 17 Oct 2008 11:35:33 +0000

Ik doe al meer dan 4 jaar aan automutilatie, maar hoewel ik het nog steeds doe, heb ik het een plek gegeven en weet ik hoee ermee om te gaan.
Ik vond vooral in het begin ht heel moeilijk om erover te praten; was bang dat ze me gek zouden vinden, het niet zouden begrijpen. Maar nu zo’n tijd later.. helemaal begrijpen doen mensen die het zelf niet doen het nooit, maar vaak gaan ze wel in gesprek en doen ze hun best ht een beetje te bgrijpen. Ik ben ook blij dat mensen het van me weten en praat er veel over. Als ik 18 ben wil ik als vrijwilliger gaan werken voor de LSZ (Landelijke Stichting Zelfbeschadiging.. check www.zelfbeschadiging.nl) Zij doen heel goed werk; informeren mensen en helpen mensen. Ze zijn heel erg bezig de taboe te doorbreken. Omdat zij mij heel erg geholpen hebben, wil ik hun ook gaan helpen en mijn ervaring met automutilatie omzetten in iets goeds..

by: christel

Sat, 11 Oct 2008 06:34:54 +0000

ik snij me zelf ook
maar word wel steeds meer als je over je gevoelens moet praten
dat heb ik dan
maar school was er achter gekomen dus moet onder een terpie
zit ik helemaal nie vn op tekijke:”(

by: jip

Sun, 24 Aug 2008 22:38:32 +0000

ff checken