Reacties op: Automutilatie/ Zelfbeschadiging http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/ Meidensite, voor en door meiden Sun, 05 Feb 2012 12:49:39 +0000 http://wordpress.org/?v=2.0.11 by: anoniem http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-19091 Sat, 28 Jan 2012 10:53:44 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-19091 ik doe het zovaak, omdat ik mezelf haat. andere haten mij, zoveel mensen veroorzaken problemen voor mij. Ik wil dood, ik snij mezelf de littekens is zo in paar dagen genezen. ik wurg mezelf. ik wil gewoon dood ik wil weg uit deze vreselijke kutleven. thuis gaat het heel goed, maar op school ....... Allles is zo kut. Mijn hele leven gepest, er wordt geroddeld over mij. ik heb ze niks misdaan is het mijn uiterlijk? moet ik mezelf lelijk vinden? Ik vertelde het aan 1 meisje die ik vertrouwde, en toen ik haar dit vertelde. Ze vertelde alles door waardoor hele school het bijna weet. iedere keer kijk ik uit het raam en denk ik. zal ik springen of niet. want ik woon hoog wie zal mij ooit gaan begrijpen, ze zeggen ik lieg veel en ik stel me te veel aan. ik lieg niet en ik stel me ook niet aan, mijn leven is kut, en nog kutter als je nog chronische buikpijn hebt. ik wil zo graag weg van deze leven. niemand die mij ooit zal begrijpen.... ik doe het zovaak, omdat ik mezelf haat.
andere haten mij,
zoveel mensen veroorzaken problemen voor mij.

Ik wil dood, ik snij mezelf
de littekens is zo in paar dagen genezen.
ik wurg mezelf. ik wil gewoon dood
ik wil weg uit deze vreselijke kutleven.

thuis gaat het heel goed,
maar op school …….
Allles is zo kut.
Mijn hele leven gepest,
er wordt geroddeld over mij.

ik heb ze niks misdaan
is het mijn uiterlijk?
moet ik mezelf lelijk vinden?

Ik vertelde het aan 1 meisje die ik vertrouwde,
en toen ik haar dit vertelde.
Ze vertelde alles door

waardoor hele school het bijna weet.
iedere keer kijk ik uit het raam en denk ik.
zal ik springen of niet.
want ik woon hoog

wie zal mij ooit gaan begrijpen,
ze zeggen ik lieg veel en ik stel me te veel aan.

ik lieg niet en ik stel me ook niet aan,
mijn leven is kut,
en nog kutter als je nog chronische buikpijn hebt.

ik wil zo graag weg van deze leven.

niemand die mij ooit zal begrijpen….

]]> by: cindy http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-18334 Fri, 06 Jan 2012 17:10:04 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-18334 beste meisjes/jongens, ik heb mezelf de 1e keer gesneden op mijn 12e verjaardag... ik was 8 jaar toen ik hoorde van mijn mama dat ze een relatie had met een vrouw. ik vond dat het helemaal niet erg natuurlijk, want ik heb mijn papa nooit gekend, en daarna werd ik mishandeld,... toen we bij mama haar lief gingen wonen, was ze zo leuk, tenminste, dat dacht ik... het ging steeds slechter. als mama gaan werken was, sloeg ze me, ik moest heel het huis kuisen. ik was 8 jaar en had zelfmoordgedachten!! op mijn 12e verjaardag, had ik iets gedaan (kweet nie wat), en ze sloeg me gewoon bewusteloos op de grond! ik werd wakker in mijn kamer, de deur was op slot. het was vakantie en mijn stiefmoeder had mama wijsgemaakt dat ik bij een vriendin gaan slapen was en dat ik mijn deur op slot heb gedaan. zo kon ze dus mijn blauwe plekken niet zien. ik zette de televisie aan, en zag een documentaire over zelfverwonding, en ik dacht dat dat mijn redding was, ik ben nu ondertussen 14 jaar en ben er nog steeds niet mee gestopt, mijn siefmama had altijd gezegt dat ik niets waard ben, en dat ik lelijk ben, ... ik ben dat beginnen geloven, heel mijn armen, benen, buik, staan vol met verwondingen! op een dag zag mama dat, en moest ik alles opbiechten. ik vertelden mama van mijn stiefmoeder... ze verschoot ervan, en we zijn verhuisd. ik mama en mijn kleine zus... nu wonen we alleen, maat ik blijf het doen.. nu ben ik begonnen met hong.erstaking enzo.. om er mooi uit te zien... ik wil doodgraag met mensen praten!! ik heb hulp nodig!! ik ben 14 jaar en mijn emailadres is CindyStyllee@hotmail.be pliezzz, help mij xx beste meisjes/jongens,
ik heb mezelf de 1e keer gesneden op mijn 12e verjaardag… ik was 8 jaar toen ik hoorde van mijn mama dat ze een relatie had met een vrouw. ik vond dat het helemaal niet erg natuurlijk, want ik heb mijn papa nooit gekend, en daarna werd ik mishandeld,… toen we bij mama haar lief gingen wonen, was ze zo leuk, tenminste, dat dacht ik… het ging steeds slechter. als mama gaan werken was, sloeg ze me, ik moest heel het huis kuisen.
ik was 8 jaar en had zelfmoordgedachten!! op mijn 12e verjaardag, had ik iets gedaan (kweet nie wat), en ze sloeg me gewoon bewusteloos op de grond! ik werd wakker in mijn kamer, de deur was op slot. het was vakantie en mijn stiefmoeder had mama wijsgemaakt dat ik bij een vriendin gaan slapen was en dat ik mijn deur op slot heb gedaan. zo kon ze dus mijn blauwe plekken niet zien. ik zette de televisie aan, en zag een documentaire over zelfverwonding, en ik dacht dat dat mijn redding was, ik ben nu ondertussen 14 jaar en ben er nog steeds niet mee gestopt, mijn siefmama had altijd gezegt dat ik niets waard ben, en dat ik lelijk ben, … ik ben dat beginnen geloven, heel mijn armen, benen, buik, staan vol met verwondingen! op een dag zag mama dat, en moest ik alles opbiechten. ik vertelden mama van mijn stiefmoeder…
ze verschoot ervan, en we zijn verhuisd. ik mama en mijn kleine zus… nu wonen we alleen, maat ik blijf het doen.. nu ben ik begonnen met hong.erstaking enzo.. om er mooi uit te zien… ik wil doodgraag met mensen praten!!
ik heb hulp nodig!!
ik ben 14 jaar en mijn emailadres is CindyStyllee@hotmail.be
pliezzz, help mij xx

]]> by: cindy http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-18332 Fri, 06 Jan 2012 17:04:48 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-18332 beste meisjes/jongens, ik heb mezelf de 1e keer gesneden op mijn 12e verjaardag... ik was 8 jaar toen ik hoorde van mijn mama dat ze een relatie had met een vrouw. ik vond dat het helemaal niet erg natuurlijk, want ik heb mijn papa nooit gekend, en daarna werd ik mishandeld,... toen we bij mama haar lief gingen wonen, was ze zo leuk, tenminste, dat dacht ik... het ging steeds slechter. als mama gaan werken was, sloeg ze me, ik moest heel het huis kuisen. ik was 8 jaar en had zelfmoordgedachten!! op mijn 12e verjaardag, had ik iets gedaan (kweet nie wat), en ze sloeg me gewoon bewusteloos op de grond! ik werd wakker in mijn kamer, de deur was op slot. het was vakantie en mijn stiefmoeder had mama wijsgemaakt dat ik bij een vriendin gaan slapen was en dat ik mijn deur op slot heb gedaan. zo kon ze dus mijn blauwe plekken niet zien. ik zette de televisie aan, en zag een documentaire over zelfverwonding, en ik dacht dat dat mijn redding was, ik ben nu ondertussen 14 jaar en ben er nog steeds niet mee gestopt, mijn siefmama had altijd gezegt dat ik niets waard ben, en dat ik lelijk ben, ... ik ben dat beginnen geloven, heel mijn armen, benen, buik, staan vol met verwondingen! op een dag zag mama dat, en moest ik alles opbiechten. ik vertelden mama van mijn stiefmoeder... beste meisjes/jongens,
ik heb mezelf de 1e keer gesneden op mijn 12e verjaardag… ik was 8 jaar toen ik hoorde van mijn mama dat ze een relatie had met een vrouw. ik vond dat het helemaal niet erg natuurlijk, want ik heb mijn papa nooit gekend, en daarna werd ik mishandeld,… toen we bij mama haar lief gingen wonen, was ze zo leuk, tenminste, dat dacht ik… het ging steeds slechter. als mama gaan werken was, sloeg ze me, ik moest heel het huis kuisen.
ik was 8 jaar en had zelfmoordgedachten!! op mijn 12e verjaardag, had ik iets gedaan (kweet nie wat), en ze sloeg me gewoon bewusteloos op de grond! ik werd wakker in mijn kamer, de deur was op slot. het was vakantie en mijn stiefmoeder had mama wijsgemaakt dat ik bij een vriendin gaan slapen was en dat ik mijn deur op slot heb gedaan. zo kon ze dus mijn blauwe plekken niet zien. ik zette de televisie aan, en zag een documentaire over zelfverwonding, en ik dacht dat dat mijn redding was, ik ben nu ondertussen 14 jaar en ben er nog steeds niet mee gestopt, mijn siefmama had altijd gezegt dat ik niets waard ben, en dat ik lelijk ben, … ik ben dat beginnen geloven, heel mijn armen, benen, buik, staan vol met verwondingen! op een dag zag mama dat, en moest ik alles opbiechten. ik vertelden mama van mijn stiefmoeder…

]]> by: Just Me http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-17951 Wed, 28 Dec 2011 16:20:52 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-17951 Lindsey, de enige manier om het te laten stoppen is om het tegen iemand te vertellen! Vertel het je moeder, vader, tante, oom, vertrouwenspersoon op school.. vertel het een volwassene die je vertrouwt of kan vertrouwen. Zij kunnen je steunen, je naar een speciaal opgeleide persoon sturen om je te laten stoppen met snijden. Het is slecht. Natuurlijk, dat spreekt voor zich, maar het lost je problemen niet ook, het maakt het erger. Zoals je zelf al zei, het helpt maar EVEN, je kan er niets meer winnen. Behalve de aandacht die je nodig hebt om over het verlies van je vriendin te komen, van je neef. Je kan met de ouders van je neef praten, misschien zal het opluchten, zie je dat je niet de enige bent die verward is. Je verdient helemaal geen straf! Je hebt ruzie gemaakt, oké. Je hebt je excuses aangeboden, oké. Je hebt er spijt van, meer kan je nu niet doen. Je kan misschien een brief naar je beste vriendin schrijven, vertellen hoeveel spijt je hebt, of uitleggen waarom je verward bent. Hoe het verder gaat weet je dan niet, maar dat is alles wat je kan doen. Vertel het iemand. En stop met het snijden. Het helpt niet. Lindsey, de enige manier om het te laten stoppen is om het tegen iemand te vertellen! Vertel het je moeder, vader, tante, oom, vertrouwenspersoon op school.. vertel het een volwassene die je vertrouwt of kan vertrouwen. Zij kunnen je steunen, je naar een speciaal opgeleide persoon sturen om je te laten stoppen met snijden.
Het is slecht. Natuurlijk, dat spreekt voor zich, maar het lost je problemen niet ook, het maakt het erger. Zoals je zelf al zei, het helpt maar EVEN, je kan er niets meer winnen. Behalve de aandacht die je nodig hebt om over het verlies van je vriendin te komen, van je neef. Je kan met de ouders van je neef praten, misschien zal het opluchten, zie je dat je niet de enige bent die verward is.
Je verdient helemaal geen straf! Je hebt ruzie gemaakt, oké. Je hebt je excuses aangeboden, oké. Je hebt er spijt van, meer kan je nu niet doen. Je kan misschien een brief naar je beste vriendin schrijven, vertellen hoeveel spijt je hebt, of uitleggen waarom je verward bent. Hoe het verder gaat weet je dan niet, maar dat is alles wat je kan doen.
Vertel het iemand. En stop met het snijden. Het helpt niet.

]]> by: Lindsey http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-17511 Sun, 18 Dec 2011 12:01:33 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-17511 Ik was er vroeger altijd tegen, tegen snijden. Maar nu doe ik het zelf. Het is begonnen toen ik hele harde ruzie had met men beste vriendin. We hadden wel vaker ruzie. En het kwam altijd terug goed. Maat deze keer niet. Ik had men excuses aangeboden. Maar ze zei dat ze die niet kon aanvaarden.Ze zei ook dat ik haar te veel zeer had gedaan. Ik was er kapot van! Ik begon kei hard te wenen.Maar ik zei tegen m'n eigen gij moet nu niet wenen want gij bent het slachtoffer niet dat is je vriendin! Dus stop nou me zielig te doen! Ik begon te zoeken naar een straf. En het enigste wat ik kon bedenken was mezelf snijden. Ik sneed me 3 keer per dag. Ik moest het tegen iemand vertellen. Ik zei het tegen m'n andere vriendin. En ze zei dat ik er onmiddellijk mee moest stoppen! Ik beloofde aan haar te stoppen. Maar de volgende dag deed ik het weer. de drang was te groot. Het begon allemaal eerst met kleine krasjes. Maar al gauw moest ik weer aan m'n neef denken. Die vorig jaar zelfmoord pleegde. De oorzaak weet niemand.Ik heb hem niet veel gezien en juist daarom doet het heel veel zeer. Dus ik sneed z'n naam in men arm. Ik dacht dat dat zou helpen om er over te geraken. Maar dat was maar even. En het werd steeds erger en erger grotere sneden. Maar elke dag kan ik het niet weerstaan om het niet te doen. Ik weet niet hoe ik moet stoppen. ik wil wel stoppen voor het nog vele erger wordt maar ik weet niet hoe. Ik was er vroeger altijd tegen, tegen snijden. Maar nu doe ik het zelf. Het is begonnen toen ik hele harde ruzie had met men beste vriendin. We hadden wel vaker ruzie. En het kwam altijd terug goed. Maat deze keer niet. Ik had men excuses aangeboden. Maar ze zei dat ze die niet kon aanvaarden.Ze zei ook dat ik haar te veel zeer had gedaan. Ik was er kapot van! Ik begon kei hard te wenen.Maar ik zei tegen m’n eigen gij moet nu niet wenen want gij bent het slachtoffer niet dat is je vriendin! Dus stop nou me zielig te doen! Ik begon te zoeken naar een straf. En het enigste wat ik kon bedenken was mezelf snijden. Ik sneed me 3 keer per dag. Ik moest het tegen iemand vertellen. Ik zei het tegen m’n andere vriendin. En ze zei dat ik er onmiddellijk mee moest stoppen! Ik beloofde aan haar te stoppen. Maar de volgende dag deed ik het weer. de drang was te groot. Het begon allemaal eerst met kleine krasjes. Maar al gauw moest ik weer aan m’n neef denken. Die vorig jaar zelfmoord pleegde. De oorzaak weet niemand.Ik heb hem niet veel gezien en juist daarom doet het heel veel zeer. Dus ik sneed z’n naam in men arm. Ik dacht dat dat zou helpen om er over te geraken. Maar dat was maar even. En het werd steeds erger en erger grotere sneden. Maar elke dag kan ik het niet weerstaan om het niet te doen.
Ik weet niet hoe ik moet stoppen. ik wil wel stoppen voor het nog vele erger wordt maar ik weet niet hoe.

]]> by: elvira http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16813 Fri, 18 Nov 2011 23:17:03 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16813 ik weet niet precies meer wat ik moet doen. ik snijd mezelf nu elke avond. niet omdat ik het niet onder controle heb. want zo voelt het wel. ik wil gewoon afleiding van mijn down-gedachtes. ik snijd steeds meer. maar ik raak een beetje out of space. aangezien ik heel voorzichtig moet doen zodat niemand het kan zien tijdens gym ofso. het verbaast me hoe blind mensen kunnen zijn. maar misschien ligt dat gewoon aan mijn omgeving. misschien ben ik nog meer afgezonderd van de rest van de wereld dan ik in eerste instantie dacht. ik weet niet precies waarom ik dit opschrijf. misschien omdat ik tenminste kan doen alsof er iemand luistert. alsof het iemand opvalt dat ik bij elke keer dat iemand die plekken aanraakt, ik mijn adem inzuig. dat ik verstijf, hopend dat ze niet zullen bloeden. dat ik bang ben bij de gedachte van alle reacties zodra iemand het per ongeluk opmerkt. ik word gek van mezelf. heb ik de controle nog of niet meer? ik heb hulp nodig. dat is de enige gedachte die af en toe nog komt opdagen. maar meer dan dat ook niet. hulp zoeken is niet echt mijn sterkste kant. ik probeer mijn leugen te leven. maar ik word er zo gek van. ik weet dat het niet hoort. dat ik echt met iemand moet gaan praten. maar ik ben dat zelfmedelijden-gedoe zat. de volwassenen met wie ik heb gepraat (onder dwang) zijn nou niet echt de mensen die ik zou vertrouwen. ik weet niet precies meer wat ik moet doen. ik snijd mezelf nu elke avond. niet omdat ik het niet onder controle heb. want zo voelt het wel. ik wil gewoon afleiding van mijn down-gedachtes. ik snijd steeds meer. maar ik raak een beetje out of space. aangezien ik heel voorzichtig moet doen zodat niemand het kan zien tijdens gym ofso.
het verbaast me hoe blind mensen kunnen zijn. maar misschien ligt dat gewoon aan mijn omgeving. misschien ben ik nog meer afgezonderd van de rest van de wereld dan ik in eerste instantie dacht.
ik weet niet precies waarom ik dit opschrijf. misschien omdat ik tenminste kan doen alsof er iemand luistert. alsof het iemand opvalt dat ik bij elke keer dat iemand die plekken aanraakt, ik mijn adem inzuig. dat ik verstijf, hopend dat ze niet zullen bloeden. dat ik bang ben bij de gedachte van alle reacties zodra iemand het per ongeluk opmerkt.
ik word gek van mezelf. heb ik de controle nog of niet meer?
ik heb hulp nodig. dat is de enige gedachte die af en toe nog komt opdagen. maar meer dan dat ook niet. hulp zoeken is niet echt mijn sterkste kant. ik probeer mijn leugen te leven. maar ik word er zo gek van. ik weet dat het niet hoort. dat ik echt met iemand moet gaan praten. maar ik ben dat zelfmedelijden-gedoe zat. de volwassenen met wie ik heb gepraat (onder dwang) zijn nou niet echt de mensen die ik zou vertrouwen.

]]> by: nancyy http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16601 Thu, 27 Oct 2011 14:08:11 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16601 Heey girls Ik deed ook heel lang mezelf verwonden met een schaar. Ik knipte ik mezelf. Ik praat nu veel met een jongen van 18 en hij helpt me er over heen. Daar ben ik heel erg blij mee. Ik doe het nu 3dagen niet meer maar heb er veel littekens van. Die jongen heeft me heel erg geholpen in alles en ik hem. Hij heeft me gesmeekt om er mee te stoppen en ik doe het. Hij heeft gezegd dat het niks oploste en bij het begin geloofde ik het niet. Maar ik begin het steeds meer te begrijpen. Voor als je wil praten over je gevoel of problemen ik kan helpen nancydekip@hotmail.com Heey girls

Ik deed ook heel lang mezelf verwonden met een schaar. Ik knipte ik mezelf. Ik praat nu veel met een jongen van 18 en hij helpt me er over heen. Daar ben ik heel erg blij mee. Ik doe het nu 3dagen niet meer maar heb er veel littekens van. Die jongen heeft me heel erg geholpen in alles en ik hem. Hij heeft me gesmeekt om er mee te stoppen en ik doe het. Hij heeft gezegd dat het niks oploste en bij het begin geloofde ik het niet. Maar ik begin het steeds meer te begrijpen.

Voor als je wil praten over je gevoel of problemen ik kan helpen nancydekip@hotmail.com

]]> by: sven http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16489 Wed, 12 Oct 2011 14:44:26 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16489 hoi allemaal het is bijzonder hoe iedereen een stukje van zich zelf hier prijs geeft om elkaar te helpen. ik zou me even voor stellen: ik ben Sven en ik ben een documentair fotograaf. ik ben nu een project aan het opstarten over automutilatie. dit is voor vele een onbekend iets woordoor er ook veel onbegrip is. ik wil doormiddel van een fotoserie meer inzicht en begrip hiervoor creeren. ik ben hiervoor op zoek na mensen die hiermee worstelen of hebben geworsteld. als je hier interesse in hebt en hier aan mee wilt werken hoor ik het graag. ook hoor ik graag als je iemand weet die hier misschien interesse in heeft. voor meer informatie ben ik te bereiken via: svenzovoorts@gmail.com alvast heel veel dank groeten Sven Jacobs hoi allemaal

het is bijzonder hoe iedereen een stukje van zich zelf hier prijs geeft om elkaar te helpen.

ik zou me even voor stellen:

ik ben Sven en ik ben een documentair fotograaf. ik ben nu een project aan het opstarten over automutilatie. dit is voor vele een onbekend iets woordoor er ook veel onbegrip is. ik wil doormiddel van een fotoserie meer inzicht en begrip hiervoor creeren.
ik ben hiervoor op zoek na mensen die hiermee worstelen of hebben geworsteld.
als je hier interesse in hebt en hier aan mee wilt werken hoor ik het graag. ook hoor ik graag als je iemand weet die hier misschien interesse in heeft.

voor meer informatie ben ik te bereiken via:

svenzovoorts@gmail.com

alvast heel veel dank

groeten Sven Jacobs

]]> by: Jes. http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16333 Tue, 30 Aug 2011 18:05:00 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16333 dr staat dus wel degelijk een heeel grote fout in... automutilatie is WEL verslavend.. want er komt een stofje vrij in je hersenen waardoor je je goed gaat voelen.. en je lichaam./hoofd gaat steeds weer om dat stofje vragen.. daarom ga je je zelf beschadigen.. als je je rot voelt wil je je beter voelen en dat stofje zorgt daar tijdelij kvoor.... en ja iik heb ervaring met am.. jammer genoeg.. ik doe het nu al ongveer 5 jaar. echt snijden 2 jaar... dus als je denkt da tik een buitenstaander ben is het fout.;) du sam is wel verslavend.. nooit aan beginnen dr staat dus wel degelijk een heeel grote fout in…
automutilatie is WEL verslavend..
want er komt een stofje vrij in je hersenen waardoor je je goed gaat voelen.. en je lichaam./hoofd gaat steeds weer om dat stofje vragen.. daarom ga je je zelf beschadigen.. als je je rot voelt wil je je beter voelen en dat stofje zorgt daar tijdelij kvoor….
en ja iik heb ervaring met am..

jammer genoeg..
ik doe het nu al ongveer 5 jaar.
echt snijden 2 jaar…
dus als je denkt da tik een buitenstaander ben is het fout.;)

du sam is wel verslavend..
nooit aan beginnen

]]> by: Walter http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16153 Fri, 29 Jul 2011 17:52:36 +0000 http://www.meidensite.info/automutilatie-zelfbeschadiging/#comment-16153 Hee Slimpie1 Als je wil, mag je altijd contact met me opnemen, ik zou je graag willen helpen . Whoohoowalter@hotmail.com Ik heb nooit problemen gehad. Had altijd vrienden, lieve ouders, leuke hobby's en prima cijfers. Het leek er dus op dat ik gelukkig leventje had.  Achter me masker die ik 4 jaar gedragen heb zat een heel anders persoon. Totaal anders. Ik was heel sociaal, kon goed met iedereen opschieten, was meestal vrolijk en hielp altijd graag mensen. Ik ben bekend bij de mensen als een aardige jongen. Maar achter dat masker was ik voor mijn gevoel alleen, niemand kende mij van binnen hoe ik echt was ik deed me voor als een ander persoon. Met niemand sprak ik over me  'problemen'. Iets wat je even kwijt wil aan iemand die je wil delen met iemand. Nooit had ik intiem gesproken met iemand, me vrienden niet of wie dan ook. Alleen De persoon die het masker was, ik speelde al die tijd een toneelstuk.  Maar op een gegeven moment, begon ik me heel erg klote te voelen. Ik was niks voor niemand betekende ik iets, ik wilde niet meer leven, er een eind aan maken. Want waarom leefde ik? Ik was toch alleen maar lastig, maar dat kon ik niet. het werd nooit opgemerkt door iemand dat ik me rot voelde, dat ik een einde aan mij leven wilde maken. Uiteindelijk ontmoete ik Cecilia, zij automutileerde. Ik heb een lange tijd  gedacht dat ik me aan stelde.  Ik heb een aantal keren geprobeerd zelfmoord te plegen. Ik faalde al weer, weer was het niet gelukt. Ook een doosje pijnstillers geslikt. Het hele doosje leeg, ik raakte compleet over stuur alles weer overgegeven. Ben er hartstikke ziek van geweest. Weer niet gelukt. Begon mijn polsen open te snijden, maar nooit lukte het. Durfde ik misschien niet nog dieper snijden?Toch wilde ik dood, maar dis stap was vreselijk groot. Op een dag kwam er plotse verandering in mijn leven, ik had het tegen Haar verteld, automutileren dat hielp zei ze. Ik probeerde het, Na een lange tijd merkte ik dat er een gevoel van opluchting en ontlading bij kwam. Het gevoel dat alle zorgen even verdwenen waren. Na een paar maanden was het geen poging tot zelfmoord meer, maar leerde ik automutilatie kennen. Het begon met een enkele snee per week maar dat liep al snel uit tot 4 sneeën per dag. Krassen op mijn polsen, armen en benen. Het leek allemaal normaal, met de gedachte  dat er niks aan de hand was. Maar die gedachten waren snel   Uit me hoofd gepraat. Niemand mocht iets weten mijn ouders weten er niks van hoop dat ze het nooit zullen te weten komen. Ik automutileer en soms wil ik niet meer leven. Mijn ouders merken niets, nog steeds niet. T-shirt's, vest het begon een gewoonte te worden in de zomer. Soms voel ik me net iemand die thuishoort in de psychiatrie. Misschien is het wel zo, misschien durft niemand het te zeggen, Hoe hard ik ook probeer... het lukt gewoon niet om te stoppen! Ik hoop dat ooit een andere manier vind om mijn woede en frustratie op uit te werken. Steeds geheimzinnig doen alsof. Ik kan het niet meer aan, alles wat ik wil is terug normaal worden!! Hee

Slimpie1
Als je wil, mag je altijd contact met me opnemen, ik zou je graag willen helpen .
Whoohoowalter@hotmail.com

Ik heb nooit problemen gehad. Had altijd vrienden, lieve ouders, leuke hobby’s en prima cijfers. Het leek er dus op dat ik gelukkig leventje had. 
Achter me masker die ik 4 jaar gedragen heb zat een heel anders persoon. Totaal anders. Ik was heel sociaal, kon goed met iedereen opschieten, was meestal vrolijk en hielp altijd graag mensen. Ik ben bekend bij de mensen als een aardige jongen.

Maar achter dat masker was ik voor mijn gevoel alleen, niemand kende mij van binnen hoe ik echt was ik deed me voor als een ander persoon.
Met niemand sprak ik over me  ’problemen’. Iets wat je even kwijt wil aan iemand die je wil delen met iemand. Nooit had ik intiem gesproken met iemand, me vrienden niet of wie dan ook. Alleen De persoon die het masker was, ik speelde al die tijd een toneelstuk. 
Maar op een gegeven moment, begon ik me heel erg klote te voelen. Ik was niks voor niemand betekende ik iets, ik wilde niet meer leven, er een eind aan maken. Want waarom leefde ik? Ik was toch alleen maar lastig, maar dat kon ik niet. het werd nooit opgemerkt door iemand dat ik me rot voelde, dat ik een einde aan mij leven wilde maken. Uiteindelijk ontmoete ik Cecilia, zij automutileerde. Ik heb een lange tijd  gedacht dat ik me aan stelde. 
Ik heb een aantal keren geprobeerd zelfmoord te plegen. Ik faalde al weer, weer was het niet gelukt. Ook een doosje pijnstillers geslikt. Het hele doosje leeg, ik raakte compleet over stuur alles weer overgegeven. Ben er hartstikke ziek van geweest.
Weer niet gelukt.
Begon mijn polsen open te snijden, maar nooit lukte het. Durfde ik misschien niet nog dieper snijden?Toch wilde ik dood, maar dis stap was vreselijk groot.

Op een dag kwam er plotse verandering in mijn leven, ik had het tegen Haar verteld, automutileren dat hielp zei ze. Ik probeerde het, Na een lange tijd merkte ik dat er een gevoel van opluchting en ontlading bij kwam. Het gevoel dat alle zorgen even verdwenen waren. Na een paar maanden was het geen poging tot zelfmoord meer, maar leerde ik automutilatie kennen. Het begon met een enkele snee per week maar dat liep al snel uit tot 4 sneeën per dag. Krassen op mijn polsen, armen en benen.

Het leek allemaal normaal, met de gedachte  dat er niks aan de hand was. Maar die gedachten waren snel   Uit me hoofd gepraat. Niemand mocht iets weten mijn ouders weten er niks van hoop dat ze het nooit zullen te weten komen. Ik automutileer en soms wil ik niet meer leven. Mijn ouders merken niets, nog steeds niet. T-shirt’s, vest het begon een gewoonte te worden in de zomer. Soms voel ik me net iemand die thuishoort in de psychiatrie. Misschien is het wel zo, misschien durft niemand het te zeggen, Hoe hard ik ook probeer… het lukt gewoon niet om te stoppen! Ik hoop dat ooit een andere manier vind om mijn woede en frustratie op uit te werken. Steeds geheimzinnig doen alsof. Ik kan het niet meer aan, alles wat ik wil is terug normaal worden!!

]]>