Borderline

Wat is borderline & wat zijn de symptomen?
De meest herkende kenmerken aan bordeline zijn de sterke wisselingen in stemmingen, gedachten en gedrag. Mensen met borderline denken niet na voordat ze wat doen, en reageren extreem. Relaties zijn voor hun moeilijk te onderhouden en wisselen ook sterk. Zo ook hun ideeën en gedachten die ze over zichzelf hebben.
Ook is er een grote angst voor de toekomst en de vraag doe ik alles wel goed? Sommige mensen met Borderline vluchten in drugs, medicijnen, alcohol of ander “afwijkend” gedrag. Bij mensen die zijn opgenomen in een instelling komt borderline vaak voor.
Vaak zijn dit de symptomen:
Veel heftige en instabiele relatie´s die je afwisselt of haat.
Impulsief en onvoorspelbaar gedrag.
Wisselende stemmingen.
Oncontroleerbare woede of agressie.
Onzekerheid.
Een leeg gevoel.
Verlatingsangst.
Moeite met alleen zijn en geen ritme hebben.
Ze doen pogingen tot zelfdoding, dreigen daarmee, of verwonden zichzelf.

Oorzaken:
Over oorzaken van borderline valt nog weinig te zeggen. Er is wel meer risico in onderstaande gevallen, die vaak te maken hebben met het geslacht, leeftijd, individuele kwetsbaarheid, met de omgeving, en met levensgebeurtenissen.
Als het om het geslacht en leeftijd gaat komt het even vaak voor bij vrouwen als bij mannen. Het impulsieve gedrag zorgt ervoor dat mannen vaker alcohol en drugs gaan gebruiken & vrouwen vaker eetbuien krijgen. Borderline kan niet goed vastgesteld worden bij jongeren tot 18-20 jaar. Het kan goed zijn dat zij vanwege hun ontwikkeling met emotionele problemen te maken hebben, en dat op een borderline-achtige manier uiten. Bij mensen van 50 jaar en ouder komt borderline minder voor.
Erfelijkheid speelt een grote rol. Mensen met borderline zijn emotioneel kwetsbaar. Ze reageren heftig om emotionele dingen het duurt dan ook lang voor ze weer een evenwicht hebben bereikt.
Mensen met borderline wonen vaak zelfstandig, dit is niet vreemd want relaties zijn vaak instabiel.
Mishandeling, verwaarlozing, seksueel misbruik in de jeugd komen ook vaak voor. Dit zijn ook vaak de oorzaken van borderline.

Behandeling:
Borderline valt niet te genezen. Wel kan je de bepaalde verschijnselen verminderen door behandelingen te ondergaan.
Er zijn diverse behandelingen die verschillende doelen hebben.
Je kan leren omgaan met Borderline door de situatie in evenwicht te brengen. Dialectische gedragstherapie is hier een voorbeeld van dat is een strak behandelprogramma waarin wordt behandeld volgens vaste protocollen (een voorschrift over hoe iets gedaan moet worden). Ook kan je een sociale vaardigheidstraining volgen. Ook vallen er medicijnen hiervoor te gebruiken. Bijvoorbeeld medicijnen die meer evenwicht in het gevoelsleven brengen, ze verminderen depressiefe en angstige gevoelens.

Artikelen opgeslagen onder: Niet lekker in je vel, Gezondheid woensdag, 27 augustus 2008

12 Reacties Reageer op dit bericht

  • 1. Kirsten  |  woensdag, 4 februari 2009 om 19:10

    Heey,
    Ik heb precies hetzelfde maar je moet sowieso van de drank en aspirines afblijven, je gaat je erdoor maar heel even beter voelen, na een uurtje begint het gewoon weer opnieuw. Je kan het best er met iemand die je vertrouwt over praten of desnoods gewoon tegen een knuffel praten of het in je dagboek zetten. Bij mij helpt het in ieder geval.

  • 2. Helma  |  dinsdag, 10 februari 2009 om 18:08

    Hoi

    ik ben helma 21 jaar woon samen en ben getrouwd.
    mijn man heeft borderline. vind dit soms heel moeilijk om daar mee om te gaan. hij gebruik drugs en alchol. Ik wil hem zo graag begrijpen of helpen maar weet niet hoe. heb ook al een training gedaan om met mensen met borderline om te gaan. heeft er nog iemand een tip.
    alvast bedankt

  • 3. noe  |  zondag, 15 februari 2009 om 11:48

    hey Helma, ik ben zelf ook borderlinepatiënt en heb ook een man en kind, als ik rare impulsieve dingen doe zoals drinken zelfbeschadiging enz,, hij zorgt dat het niet uit de hand loopt maar geeft er geen aandacht aan voor mij werkt dat heel goed dat hij het negeert, en juist als het goed met me gaat laat hij erg veel merken hoe trots hij op me is. Weet het ook niet echt leven met borderline is gewoon heel erg zwaar ook voor de mensen om je heen.

  • 4. Sara  |  donderdag, 19 maart 2009 om 20:33

    Heey, ik ben Sara, ben 17 jaar, en als ik zo van alles over borderline lees, dan herken ik mezelf daar best goed in. Alleen staat er hier dat die mensen ook moeite hebben met alleen zijn?!
    Ik ben nou net het allerliefst gwoon alleen, helemaal niemand om me heen. Marjah ik weet verder ook niet, dacht ik zeg het hier even.

  • 5. meidenwerkster  |  dinsdag, 24 maart 2009 om 17:27

    Heey Sara,
    Wat goed dat je even hebt gereageerd! Met alle ‘ziektes’ en syndromen is het bijna nooit dat je alle symptonen hebt. Ik wil je toch aanraden dat als je hulp wilt je contact opneemt met of het Riagg bij jou in de buurt of maatschappelijk werk. Deze mensen zijn gespecialiseert en kunnen jou veel meer vertellen over dit onderwerp. Als je moeite hebt met het vinden van het goede adres neem dan even contact op met het JIP de gegevens kan je vinden op de start pagina van deze site.
    Succes en wees niet bang om hulp te vragen!
    liefs
    Angela

  • 6. karin  |  donderdag, 17 december 2009 om 11:13

    Hallo, ik ben Karin en 17 jaar oud,
    Ik herken heel veel vanmezelf in de symptomen van Borderline, behalve dan over woede en agressie, nu heb ik hulp voor het uiten van gevoelens en emoties en heb daar verteld over dat ik mezelf in borderline herken, maar hun zeiden dat het niet zo was, dat het typisch puberaal gedrag is wat ik heb. Maar ik geloof daar niet in.
    Is het verstandig dat ik er alsnog wat mee doe?

  • 7. doroty  |  zaterdag, 19 december 2009 om 14:48

    hallo,
    ik heb net te horen gekregen dat ik 9 symptomen van borderline heb. en ik heb nu chlodeine (weet niet hoe je het percies schrijft) end at medicijn is stress verminderend maar omdat ik ook adhd heb en waarschijnlijk manish depressief ben dat wordt nog onderzocht. en het posttraumatisischestresssyndroom heb wordt ik dalijk helemaal onder de medicijnen gegooit weet iemand misschien een andere oplossing die wel werkt en hoe moet ik er ooit mee leren leven dat ik dit allemaal heb:(

  • 8. Lisanne  |  maandag, 8 februari 2010 om 11:11

    Ik wil even iets op aanmerking over dit artikeltje heb zelf ook borderline, maar tegenwoordig valt broderline te genezen! Ga zelf een deeltijd behandeling volgen maarja… die wachtlijsten wacht al van december en moet zeker nog tot september wachten dit valt soms erg zwaar.

  • 9. Didi  |  zondag, 13 juni 2010 om 16:50

    Ze hebben bij mij sinds kort ook geconstateerd dat ik dus borderline heb
    kan er nog wel bij
    loop al met een depressie en komen ze met borderline en een persoonlijkheidsstoornis.
    Alleen ik kan het nog niet accepteren en hoe ik er allemaal mee om moet gaan

  • 10. Henk  |  vrijdag, 8 april 2011 om 12:47

    Onze dochter heeft ook borderline maar zou tevens zo eenoscar krijgen voor de wijze waarop ze mensen kan manipuleren. zo is volwassen en heeft een mentorschap. helaas geen enkel instantie maakt zich druk om haar en luistert dus niet naar de mentor. Die staan keer op keer met lege handen. Gevolg is wel dat dochter lief nu weer in verwachting is en niemand er iets aan kan of wil doen.
    Borderliners moeten geholpen worden dat is zeker. Alleen begrijpt de omgeving, en ook de behandelaar niets van de “interne” problemen waar je als relatie tegen aan loopt.

  • 11. natasja  |  zondag, 24 april 2011 om 12:08

    Hoi allemaal

    Ik ben 32 jaar en mama van 2 kinderen. ALs ik dit allemaal zo lees dan is het net alsof ik beschreven wordt.
    Mijn humeur kan ineens omslaan las er iets gebeurd, vaak als men er tegen in gaat word ik agressief. Heel moeilijk allemaal, zit nu echt ff te denken wat ik het beste kan gaan doen.

  • 12. ANONIEM  |  woensdag, 11 mei 2011 om 20:36

    hoi

    ik ben 15 jaar en mijn moeder heeft borderline. maar ze heeft een hele ernstige vorm en waarschijnlijk nog wel veel meer, want ze heeft ook psychoses gehad. dat was egt eng. ze heeft me een keer mishandeld midden op straat. ze was boos op me, maar ik had echt geen idee waarom. ik was toen 11. mijn moeder zal nooit meer beter worden. heeft de dokter gezegd. ik en mijn zusje zijn uit huis geplaatst en wonen nu bij mijn vader. hij is depressief. nou dat is gezellig. niet dus. maar ik kan mijn moeder gewoon niet vergeven voor al de dingen die ze me aan had gedaan. maar ze blijft mijn moeder. ik zit de laatste tijd echt met al de herrinneringen. ik weet niet waar ze te plaatsen.

    maar eerst hield ik alles binnen en toen spatte ik ineens uit elkaar. nu heb ik op school een goede mentor, waar ik goed mee kan praten. ik ben nu egt veel rustiger. (van binnen doet alles nog wel pijn, maar wel rustiger voor mezelf en mijn omgeving)

    dus egt een goede tip! : als je ergens mee zit, ga dan met iemand praten. misschien kan diegene niet altijd helpen, maar je voelt je ten minste niet meer zo opgelaten. geloof me, ik praat uit ervaring ;)

    bedankt dat ik m’n verhaal kwijt kon

    xx

Reageer

Verplicht

Verplicht, maar wordt niet getoond!

Blijf op de hoogte van de reacties via een RSS Feed