Artikel opgeslagen onder: 'Meiden blog'


1 reactie woensdag, 26 januari 2011

Auto-mutulatie/ zelfbeschadiging

Automutilatie tegenwoordig een veel besproken onderwerp, toch bestaat er nog veel onbegrip over dit onderwerp.
Automutilatie wil zeggen dat iemand zichzelf beschadigt op allerlei verschillende manieren, dat kan zijn door middel van; snijden, slaan, krassen of branden. maar ook op andere manieren zoals het amputeren van ledematen ( wat overigens zelden voorkomt )
Automutilatie heeft niks te maken met zelfmoord willen plegen, integendeel, automutilatie kan gezien worden als een manier van overleven terwijl zelfmoord plegen dat absoluut niet is. Veel mensen die zichzelf beschadigen proberen door middel van zichzelf pijn te doen de situatie draagelijker te maken. Dit kan de pijn zijn die iemand op dat moment ervaart, maar ook vervelende herinneringen die steeds terugkomen of verdriet.
Automutilatie word ook wel; zelfbeschadiging, zelfverwonding, zelfverminking of zelfmutilatie genoemd. Vaak noemen mensen het gewoon krassen/snijden omdat dat de meestvoorkomende manier is waarop men zich pijn kan doen.

Onderzoekje naar automutilatie

  • snijden (73%)
  • brandwonden toebrengen (35%)
  • jezelf slaan ( 30%)
  • oude wonden openhalen (20%)
  • haren uittrekken (10%)
  • botten breken (8%)

Automutilatie is te vergelijken met andere verslavingen, je blijft steeds maar weer vastzitten in hetzelfde kringetje van jezelf pijn doen waardoor je jezelf heel even wat beter voelt. Maar dan komt het oude gevoel weer net zo snel terug en is de drang naar zelfbeschadiging er weer. Automutilatie kom dus vaak voor om het onderdrukken van gevoelens of juist het uiten van verschillende gevoelens.

Redenen waarom iemand zichzelf kan beschadigingen

  • Persoonlijkheidsstoornis
  • Ontladen van spanning
  • Het uiten van woede
  • Vermindering van negatieve gevoelens
  • Leegte opvullen
  • Om pijn te verdragen als macht en controle
  • Communicatie/ aandacht

Wanneer noem je iets automutilatie of wanneer ben jij een automutilant

Het is nogal vrij lastig om te zeggen wanneer iemand aan automutialtie mee doet of niet. Je bent ook niet gelijk een voetballer als je 1 keer tegen een bal aan heb getrapt. De scheidingslijn is best makkelijk aan te geven als je jezelf nooit pijn doet of daarintegen bij iemand die zichzelf continu of herhaaldelijk pijn doet. Maar wanneer je daartussen in valt word het allemaal een stuk lastiger aan te geven.
Wat ieder geval heel belangrijk is bij automutilatie is dat je jezelf opzettelijk pijn aan het doen bent. Als je jezelf een keer opzettelijk pijn doet wil dat nog niet zeggen dat je gelijk een automutilant bent. Maar hoevaak moet je jezelf dan pijn doen ? dat is moeilijke vraag die niet echt te beantwoorden is. Er is niet bepaald een aantal keer waarmee je de grens kan trekken tussen wel of niet. Natuurlijk zou je die kunnen afspreken met jezelf maar daar gaat het niet om! Het ligt er allemaal een beetje aan, als jij jezelf 2 weken lang pijn doet maar daarna nooit meer is het ook maar weer de vraag of je jezelf tot automutilant kan rekenen, want dan is het meer een tijdelijk probleem dat snel weer over is. Natuurlijk is het automutilant zijn niet het belangrijkste, het gaat erom dat er iets is waardoor jij het moeilijk hebt en dat moet worden opgelost.
Nu zul je nog steeds niet precies weten wanneer het nou wel of niet automutilatie is of wanneer je wel of geen automutilant bent. Een conclusie is er niet en een duidelijker antwoord of uitleg op deze vragen kan ik niet geven. Uiteindelijk zul je uit ervaring en dingen die je ziet zelf conlusies moeten trekken.

Gevolgen

Natuurlijk heeft automutilatie ook gevolgen, deze zijn te onderscheiden in gevolgen op korte termijn en op gevolgen op lange termijn.
Op korte termijn zijn er meestal de positieve gevolgen zoals; ontspanning, opluchting, controle of voldoening. Problemen worden gewoon tijdelijk even vergeten en onderdrukt.
Op lange termijn liggen de gevolgen heel anders en een stuk negatiever; de gevoelens die door automutilatie worden onderukt komen gewoon weer terug. Ook komen nu de schuldgevoelens naar boven, wanhoop en woede dat de persoon zichzelf weer heeft verwond. Zelfhaat is een gevolg op lange termijn omdat de persoon in kwestie vaak wel wilt stoppen, maar het op dat moment gewoon nog niet lukt.
Ook zijn er lichamelijke gevolgen van automutilatie; meestal praten we dan over littekens die de automutilant zijn/haar hele leven met zich meedraagt. Zwemmen en bijvoorbeeld sporten gaan dan een stuk lastiger omdat je vreemd word aangekeken, of het gebeurt gewoon vrij vaak helemaal niet meer omdat je je lichaam niet meer prettig vindt.

Wat eerst dus de oplossing leek, word nu dus eigenlijk zelf het probleem!

Hulpverleningsadressen/ praatforums voor automutilatie/ automutilanten

http://automutilatie.be

http://www.zelfbeschadiging.nl

6 reacties woensdag, 18 maart 2009

Verhaal van de maand december: Schulden?!!!

Ik zou ook graag mijn verhaal kwijt willen net zoals Naima, het gaat over schulden, ik vind het fijn om in ieder geval mijn verhaal te kunnen vertellen, dan ben ik het kwijt.. en hopelijk hebben sommige meiden goede tips!

Mijn naam is Marloes en ik ben 20 jaar oud en woonachtig in Amersfoort. Het begon allemaal leuk, een kamer via de vader van een vriendin van mij gekregen. De huur werd 250 euro per maand, niet zo duur dus! De eerste maanden waren zwaar, ik had niet zoveel geld en kwam moeilijk rond. Ik heb altijd al een gat in mijn hand gehad dit omdat het me altijd gelukkig maakt als ik spulletjes en kleding koop, en dan niet alleen voor mezelf hoor maar ook voor bijvoorbeeld mijn vriendje, moeder en zus. Gewoon lekker geld uit geven, dat maakt me blij.k nam een studentenrekening bij de Postbank, en dit maakte het voor mij mogelijk om 1000 euro rood te staan. Eerst deed ik heel zuinig, ik dacht maximaal 500 euro dan is de rente niet zo hoog, maar zon 5 maanden verder sta ik rood op rood op rood.. elke maand 1000 euro rood. Als ik mijn saldo opvraag en zie debet 915 euro. Dan denk ik oh nog 85 euro te gaan. In Juli besloten mijn vriendje en ik samen een last minute te doen. Ik had geen geld maar ik ben die vakantie full time gaan werken zodat ik nog een weekje met hem weg kon. Ik heb toen 400 euro van mijn vader geleend omdat mijn studiefinanciering en loon pas aan het einde van de maand gestort zouden worden en ik het gelijk nodig had. Dat geld heeft mijn vader nog steeds niet terug gehad terwijl ik beloofd had om het vanuit Turkije gelijk over te maken als dat andere geld gestort zou zijn.Ik heb die maanden Juli, Augustus, September en Oktober geen huur betaald. Ik vond het blijkbaar belangrijker om nieuwe kleding te kopen.Ik heb een bijbaantje in een  merkkledingwinkel dus daar koop ik veel kleding, ook veel op de hm site en de otto. Van de Hm en otto heb ik nog facturen liggen die steeds hoger worden omdat ik niet betaal.  Ook krijg ik 500 euro studiefinanciering, een toelage van mijn moeder van 150 euro, mijn loon is 156 euro. Vraag mij niet wat ik met al dat geld doe, ik weet daar zelf geen antwoord op.. Gelukkig word mijn telefoon rekening afgeschrevgen op de dag dat de studiefinanciering gestort word, hier heb ik dus geen problemen mee alhoewel mijn rekeningen wel boven de 120 euro zijn elke maand weer..De vader van die vriendin die dus over het huis gaat heeft mij al een aantal keer gebeld dat ik een huurachterstand had waarop ik zei oh ik kijk het wel even na volgens mij is dat gewoon afgeschreven hoor, terwijl ik donders goed wist dat ik het niet betaald had! De verhuurder heeft zondag een brief op de trap gelegd, dat ik een wanbetaler ben en dat hij die 1500 euro binnen 5 werkdagen wilt hebben en dat ik anders met mijn spullen uit het huis verwijderd wordt en dat hij dan gerechtelijke stappen gaat ondernemen.Mijn moeder, vrienden en zelfs mijn vriendje weten van niks.. ik heb het altijd verborgen gehouden. Ik lijk altijd een vrolijk meisje maar als ik dan thuis kom en alleen in bed lig kan ik er om huilen, ik ben niet gelukkig.. Ik ben even gelukkig als ik iets nieuws gekocht heb, maar die gedachte verdwijnt al vrij snel weer wanneer ik de rekeningen binnen krijg..Ik ga dus straks mijn moeder opbellen om te vragen of ze hier heen wilt komen, dan ga ik haar het hele verhaal vertellen.. ik denk niet dat ze heel boos is, maar meer teleurgesteld en dat vind ik nog wel het ergste.
Mijn moeder is van plan volgend jaar te emigreren naar het buitenland. Ze vind dat mijn zus en ik groot genoeg zijn en goed voor ons zelf te kunnen zorgen. Ik wil helemaal niet dat mijn moeder weg gaat.. maar ze wil het al zo lang..
k ben bang, als ik straks al mijn schulden op een rijtje moet zetten dat het ook boven de 6000 euro uit komt. Net zoals Naima die hier ook haar verhaal heeft gedaan. k zou graag met iemand in contact willen komen die met me kan praten, of die iets soortgelijks heeft. Praten lucht op, maar dan liever met iemand die niet in mijn directe vriendenkring zit.

Liefs, Marloes

7 reacties donderdag, 11 december 2008

Verhaal van de maand: Abortus???!!!

Mijn naam is Lorena en ik ben 23 jaar. Ik heb een hele lieve vriend en we zijn al tien maanden samen.

Ongeveer 4 maanden geleden kwam ik erachter dat ik zwanger was. Nu ben ik al 17 weken zwanger! Ik slikte elke dag de pil en toch ben ik zwanger geraakt. Ik wil het kindje houden, omdat wij voor het kindje kunnen zorgen. We hebben allebei een vaste baan en mijn vriend heeft pas een huis gekocht. Het probleem is dat ik protestant ben en mijn vriend is moslim. Onze ouders weten het wel over ons relatie, maar ze staan er niet 100% achter. Nu durven wij het niet aan ons ouders te vertellen, omdat we bang zijn dat ik het kindje moet weghalen. Ik weet ook niet of mijn ouders mij wel laten om met hem te trouwen, omdat hij moslim is. En ik weet ook niet wat zijn ouders hiervan vinden. Ik ben op zoek naar lotgenoten die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt/meemaken. Of dat er andere meiden zijn die me willen adviseren. Ik weet gewoon niet hoe ik het moet aanpakken. Mijn vriend zei dat het misschien beter is om tegelijk tegen zijn en mijn ouders te zeggen dat ik zwanger ben. Maar ik ben bang dat ze allemaal hysterisch gaan reageren. Ik ben gewoon bang dat ze mij gaan dwingen om abortus te laten plegen. En ik wil niet tussen hem en mijn ouders kiezen als het zo ver komt. Of omgekeerd.. Ik hoop dat iemand op mijn verhaal kan reageren en adviseren wat ik het beste kan doen.

Veel liefs, Lorena

20 reacties maandag, 22 september 2008


Reageer dinsdag, 16 september 2008

Powervrouwen

Elke maand zullen wij aandacht gaan besteden aan een jonge vrouw met power!

Deze maand de eerste en heel getalenteerde Martine Mussies:

Lees verder 1 reactie dinsdag, 8 juli 2008

Digitale kinderlokker neemt bediening webcam over

RIJSWIJK (ANP) - Kinderlokkers hebben op internet een nieuwe manier gevonden om beelden van kinderen te maken en hun slachtoffers onder druk te zetten. Door het versturen van een bestand kunnen ze de controle overnemen over de computer en webcam van het kind en compromitterende beelden maken. Die waarschuwing heeft de Stichting Mijn Kind Online maandag samen met de politie uitgebracht.

Lees verder Reageer dinsdag, 24 juni 2008

Jouw artikel op www.meidensite.info?!

Wil je graag jouw verhaal kwijt? Of schrijf je graag artikels of columns?
Dan kun je jouw artikel misschien wel op www.meidensite.info plaatsen!

Wij kiezen het leukste artikel uit en plaatsen dat op onze website.
Bij de beoordeling letten wij er vooral op dat de inhoud belangrijk is voor meiden. Daarnaast is het natuurlijk belangrijk dat het aansluit bij de informatie op onze website. Neem dus zeker een kijkje op onze site voordat je begint te schrijven.

Naast een plaats op de site maak je ook kans op een leuke prijs. De winnaar wordt op de hoogte gesteld per e-mail en de uitslag vind je vanaf 7 juli op www.meidensite.info

Stuur je artikel voor 30 juni naar meidensite@live .nl of via het contactformulier op www.meidensite.info

Groetjes van de meiden van meidensite.info

Reageer woensdag, 4 juni 2008

Deel je ervaring met ons

Wil jij je verhaal met ons delen? Heb jij iets meegemaakt waarover je iets kunt vertellen en waar andere meiden iets aan kunnen hebben? stuur ons dan jouw verhaal en je maakt kans om het verhaal van de maand te worden. Natuurlijk anoniem!

Stuur je verhaal naar: meiden@live.nl

Reageer woensdag, 14 mei 2008

In mijn en ieder hart

In mijn en ieder hart

Nooit begreep ik
Je kwam nooit
Nooit terug

Als druppels water
Druppels bloed
Neerkomend op de
Bloemen
Onze bloemen
Ons leven

Lees verder 3 reacties zondag, 4 mei 2008

Volgende pagina Vorige pagina