Verhaal van de maand… Mei. Schulden
Hallo allemaal,
Ik weet niet hoe ik precies moet beginnen, maar ik dacht laat ik maar een beginnetje maken en dan zie ik wel waar ik eindig met mijn verhaal. Misschien typ ik dit verhaaltje wel om ervoor te zorgen dat ik toch niet mezelf iets aan doe of iets dergelijks…
Waar het op neer komt, is dat ik er niet meer uit kom. Ik heet Sofie en ben net 20 jaar geworden. Ik zit op het Albeda College en doe Helpende Zorg en Welzijn niveau 2.
Sinds vorig jaar, zit ik diep in de schulden waar gewoon geen eind meer aan komt, lijkt het wel.
Twee jaar geleden moest ik van mijn moeder uit huis, omdat ik 18 jaar werd. Ze vond dat het tijd was voor mij om op mezelf te gaan wonen en me eigen keuzes te maken.
Omdat ik niet heel snel aan een kamer kon komen en geen idee had hoe ik dit moest aanpakken, ben ik bij mijn vriendin gaan logeren. Maar hier kon ik natuurlijk niet altijd blijven wonen en moest ik een oplossing zien te bedenken voor mijn probleem. Ik ben toen maar navraag gaan doen over waar ik eventueel op kamers kon gaan wonen. Maar ik wist ook dat ik veel meer geld nodig had om op mezelf te kunnen gaan wonen. Ik had namelijk gehoord dat er heel veel kosten aan verbonden zijn als je op jezelf gaat wonen.
Als ik namelijk op mezelf woon moet ik natuurlijk de huur, energie (gas en electra) en water kunnen betalen. Ook moet ik mijn eigen ziektekostenverzekering kunnen betalen (ik was toen net 18 geworden en dan moet je het zelf betalen). Daarnaast had ik ook een telefoonabonnement. Eenmaal een kamer gevonden heb ik een televisie- en internetabonnement aangesloten en dit moest ik ook elke maand betalen. En omdat ik nog op school zat, moest ik ook schoolgeld en boekengeld betalen. En ik ben iemand die graag op mijn figuur let en heb daarom ook een abonnement lopen bij een FIT FOR FREE vereniging.
Dit zijn dan nog alleen de betalingen die ik elke maand vast moet betalen. Daarnaast moest ik ook geld hebben om kleding en schoenen te kunnen kopen, boodschappen doen, make-up kopen en geld hebben voor het uitgaan. En als ik dan uitga, moet ik ook reiskosten betalen, want in het weekend is de OV-chipkaart niet gratis. En ik ben iemand die graag met de mode meega en veel spullen koop. Dit kan zijn een ketting, trui, maar ook een paar dure schoenen. Elke maand koop ik wel iets nieuws voor mezelf. Hier houd ik gewoon van..
Om al deze kosten te kunnen betalen, heb ik maar mijn inkomen bij de IB-groep (nu de DUO) vergroot en een lening aangevraagd. Daarnaast heb ik een bijbaantje moeten zoeken, want met het geld dat ik kreeg van de IB-groep, kwam ik niet meer rond. Maar doordat ik op school zat, kon ik alleen maar in het weekend werken en dit verdiende niet echt veel. Mijn inkomsten waren dus niet heel veel. Ik kreeg van de IB-groep ongeveer 640 euro en ik verdiende met mijn bijbaantje ongeveer 160 euro per maand. Mijn inkomsten zijn dus ongeveer 800 euro per maand. Dit lijkt heel veel, maar als je net als mij ervan houd om veel leuke dingen voor jezelf te kopen, vergeet je al heel snel dat je ook nog de belangrijke zaken moet betalen. En doordat ik er niet stil bijstond, heb ik heel erg veel problemen voor mezelf veroorzaakt, maar hier kwam ik pas een jaar later achter.
Ik vond het heel moeilijk om elke maand rond te komen. Mijn uitgaven waren altijd veel meer dan mijn inkomsten. Vaak was ik al aan het einde van me geld, maar hield ik een stukje maand over. En elke maand was dit hetzelfde… En als ik ging nadenken waar al mijn geld naar toe is gegaan, had ik vaak geen idee.
Elke maand probeerde ik in ieder geval de huur, energie en water te betalen om in mijn kamer te kunnen blijven wonen. Maar alle andere rekeningen kon ik maar niet betalen. Na twee weken had ik geen geld meer om die rekeningen te betalen. En na een half jaartje op mezelf te hebben gewoond, had ik al aardig wat schulden. Het was een bedrag van ongeveer 4.000 euro. Ik wist niet wat ik hiermee aan moest en heb daarom alles zo gelaten. Weer een half jaartje verder is dit bedrag opgelopen tot ongeveer 8.000 euro. Nu alweer een paar maanden verder is de schuld weer opgelopen, maar heb ik geen idee wat het bedrag nu zal zijn. Ik ben namelijk elke dag bang voor de postbode: WAT VOOR BRIEF ZAL DIE NU WEER AFLEVEREN… Ik maak de brieven niet open en gooi ze gewoon ergens waar ik ze niet meer zie. Dit gaat dus al een aantal maanden zo en nu ben ik gewoon helemaal de weg kwijt. Ik dacht altijd dat ik het op een gegeven moment wel aankon, maar nu weet ik gewoon dat dat niet zo is. Ik denk nu vaak aan 1 ding en dat is dat ik hier niks meer mee te maken heb. Ik wil gewoon dat alles verdwijnt en dat ik mijn leventje terug krijg dat ik had toen ik bij mijn moeder nog woonde. Ik weet dat dit niet zal gaan, want me moeder heeft tegen mij gezegd dat ik alles zelf moet oplossen, omdat ik het ook zelf heb veroorzaakt.
Ik heb geen idee hoe ik dit in mijn eentje moet aanpakken en ik heb zelf ook geen idee waar ik terecht kan voor hulp. En soms vraag ik me af of er iemand wel is die me hierbij kan helpen. Ik weet namelijk zelf niet eens hoe hoog de schulden zijn en bij wie ik allemaal een schuld heb lopen. Het is allemaal niet meer overzichtelijk voor mij en ik denk dat iemand anders hier hetzelfde over denkt.
Ik gaf al in het begin aan dat ik dit waarschijnlijk schrijf om mezelf maar niks aan te doen. En ik ben heel erg bang dat als ik nog langer hier mee loop dit de verkeerde kant op gaat lopen.
Ik vraag jullie daarom om hulp. Weten jullie wat ik kan doen, waar ik terecht kan en hoe ik dit moet aanpakken?
Ik weet het echt niet meer en hoop er iemand is die mij hierbij kan helpen!!!
Groetjes,
Sofie
5 reacties woensdag, 18 mei 2011