Veel emoties bij abortus
Bron: Metro-Rotterdam 9 juli 2008
Meer aandacht voor de gevoelsmatige kant van een abortus
De zorg moet meer de nadruk op de sociale factoren leggen bij het begeleiden van vrouwen die een abortus overwegen.
De zorg moet ook meer aandacht besteden aan de gevoelsmatige en praktische overwegingen van mensen bij een abortus en euthanasie. Dat heeft de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) gezegd tegen het kabinet. Medische en ethische overwegingen spelen op dit moment een te grote rol.
“Vrouwen die een abortus overwegen zitten in een crisissituatie”,vertelt Willy Dorenbos, hoofd hulpverlening bij Schreeuw om Leven. Financiële en relationele problemen spelen vaak een grote rol bij het besluit om wel of niet een abortus te legen.
Het RMO vindt dat daar meer rekening mee moet worden gehouden. “Oplossingen zijn er altijd, maar je moet doen wat je
hart je ingeeft”, stelt Dorenbos. “Na een abortus worden vrouwen vaak overvallen door spijt en schuldgevoelens.” Dat heeft Hetty (nu 59 jaar) ook ervaren toen ze op 25-jarige leeftijd haar ongeboren kind liet weghalen. “Doordat ik er niet over durfde te praten bleef ik tientallen jaren met een enorm schuldgevoel rondlopen”, vertelt Hetty. Zij is momenteel
actief voor de stichting Silent No More: vrouwen spreken zich uit, en worden begeleid in het verwerkingsproces na een abortus. “Het belangrijkste is om erover te praten met iemand die je vertrouwt, veel vrouwen kunnen dit trauma niet alleen aan”, aldus Hetty.
Dorenbos pleit voor betere begeleiding door de huisarts of andere specialisten. “Vrouwen hebben geen idee hoe ze de vijf
dagen bedenktijd kunnen besteden. Het zou structureel moeten zijn om een gesprek met de huisarts of psycholoog te hebben.” Niet alleen vrouwen kampen met de emotionele gevolgen van een abortus, “mannen kunnen ook het gevoel hebben dat het vaderschap hun is afgenomen”, aldus Dorenbos.
Artikelen opgeslagen onder: Seksualiteit, Jonge moeders woensdag, 9 juli 2008
28 Reacties Reageer op dit bericht
1. Alisha | maandag, 14 juli 2008 om 17:46
Ik wil graag reageren op het verhaal dat meiden abortus plegen. Ik ben zelf 20 jaar en krijg binnenkort een kindje. En ik ben gewoon volledig tegen abortus. Ik vind als je seksueel aktief ben, moet je wel de consequenties weten. Gebruik ant-conceptie, gebruik een condoom, anders moet je geen seks hebben. Tenzij je verkracht ben, maar dan als nog kan je je kindje geboren laten worden en anderen mensen blij maken die geen kinderen kunnen krijgen. Het kind zal altijd vragen stellen wie is mijn echte moeder en waarom heeft ze mij afgestaan en waarom weten jullie niet wie de vader is, als het terecht komt bij een ander gezin. Maar tegenwoordig hebben veel jonge meisjes seks en slikken geen pil en gebruiken ook geen condoom, want ze willen graag zwanger worden, omdat ze denken dat die jongen dan wel bij hun blijft, of omdat ze denken dat ze dan recht hebben op een uitkering of een huis. Maar helaas is dat niet meer zo, sorry meiden. Maar wat ik wil zeggen is dat tegenwoordig er heel makkelijk over gedacht word…ohw ja als ik zwanger word, doe ik toch abortus. Terwijl je eigenlijk een kindje dood. Tuurlijk krijgen de meeste meiden spijt na jaren, want ze worden ook volwassener en aan dingen anders zien en als je er dan over nadenkt, denk je jaa ik heb eigenlijk iemand vermoord. Ook als was het nog zo klein, dan moet je voordat je seks heb erover nadenken wat de consequenties zijn, want nadat je seks heb gehad kan je er toch ook over nadenken, hoe je het weg gaat halen.
Dus mijn advies is meiden denk eerst even 10sec. na voordat je seks hebt en denk wat er allemaal kan gebeuren als je het niet veilig doet.
Ik moest dit gewoon even kwijt.
2. Esmiralda | woensdag, 16 juli 2008 om 01:39
Hallo,
Ik wil graag regeren op Alisha, ik geef je 100% gelijk dat je, je eigen consequenties moet dragen.. maar stel je voor dat je ze niet aan kan, moet het kind daar onder leiden??? Ik zeg niet dat ik het goed keur maar een kind heeft een goede basis nodig om stabiel te worden, en als je nou weet dat je die niet kan bieden?!? wat dan?
Dus ik denk dat het aan de situatie ligt tot je kan oordelen. ..
Ik wil tegen alle meiden zeggen die het ooit hebben mee gemaakt, zorg dat je iets positiefs kan halen uit de situatie en hou dat vast want ik geloof dat alles om een reden gebeurd. Het klinkt raar en misschien niet waar maar het houd me wel gelukkig….
My respect goes out to all the engels that were on the right place but the wrong time…
3. Nathalie | woensdag, 16 juli 2008 om 15:13
Natuurlijk is het niet goed om een abortus te doen, want je moet zelf voorkomen dat je zwanger word. Maar er zijn ook mensen die de pil slikken en toch zwanger raken.. En als je inderdaad in een situatie zit dat je kind absoluut niet kan opvoeden dan is het misschien ook beter om het kind niet te houden.
4. marian | donderdag, 17 juli 2008 om 13:26
ik kan niet zo stellig zeggen dat je geen abortus mag plegen omdat je er zelf om vraagt als je sexueel actief bent…
omdat ik ook nog echt genoeg mensen ken die vanuit huis geen sexuele voorlichting hebben gehad en dus ook echt nog nooit van een condoom hebben gehoord…how sick?!?!?!
Ik vind dus dat er eerst goed moet worden geinvesteerd in voorlichting ook dus over de gevolgen van een abortus. Tevens vind ik dat ze strenger moeten zijn over de betrokkenheid van ouders bij meisjes jonger dan 18 die een abortus plegen…
Zo dat was het voor nu,.,…
5. Tiffany | donderdag, 17 juli 2008 om 19:47
Dat vind ik ook!!
ze moeten wel strenger optreden bij meisjes die jonger zijn dan 18. Ik hoor soms verhalen dat meisjes meer dan drie keer een abortus hebben laten doen. Dat hoort gewoon niet!
6. eva | zaterdag, 19 juli 2008 om 17:20
dat vind ik ook zeker en inderdaad betere voorlichting over de gevolgen van een abortus…!!!
Ik heb 7 jaar geleden een abortus laten plegen. Heb echt de eerste jaar enorme nachtmerries gehad en was diep ongelukkig….
Ik heb zelf wel de keus gemaakt om het kindje weg te laten halen, maar was toen der tijd in zo’n roes dat het niet tot me doordrong wat er allemaal aan gevolgen aan vast zat.Niemand die me dat ook vertelde!!!
Ik kon op 14 jarige leeftijd het ziekenhuis in wandelen en met een imitatie van de handtekening van mijn moeder een abortus kunnen plegen, dus geen enkele controle of nazorg!!!
Ik kan het de zorg niet verwijten dat ik nu spijt heb. Ik hoop wel dat ik andere meisjes allert kan maken van de mvang van een abortus…het is echt niet zo maar iets!!…
zo dat is er uit…
x-je
7. eva | zaterdag, 19 juli 2008 om 17:22
ik schreef dat ik het eerste jaar nachtmaries had, maar dat was de eerste jaren…mijn excuus…
en nog steeds wordt ik soms wel helemaal in de war wakker…
dan hoo rik een baby huilen, of voel ik getrappel in mijn buik. heel heav en beangstigend soms…
ik heb gelukkig nu wel een vriend die heel goed voor me zorgt en me ook serieus neemt…
8. Alisha | dinsdag, 22 juli 2008 om 14:49
Ik wil even reageren op Esmeralda…
Ik begrijp dat je niet van te voren kan oordelen en dat het aan de situatie ligt..maar iedereen weet dat als je seks hebt dat je de kans heb om zwanger te worden of je nou de pil slikt of een condoom gebruikt, het is altijd een ‘risico’wat je dan neemt. En wat ik eigenlijk bedoel is..dat als je seks hebt moet je wel weten wat de consequenties kunnen zijn als het mis gaat. Allles gebeurt voor een reden daar heb je gelijk in, echt waar. En er zijn meiden die geen seksuele voorlichting hebben gehad en die misschien niet weten wat een condoom is, maar mijn mening is dan wees dan ook zo verstandig om het niet te doen. Je gaat toch ook niet andere dingen doen als je er niet alles over weet, want overal zit wel een addertje onder het gras….gek voorbeeld misschien: maar je koopt toch ook geen auto als je niet weet wat je allemaal er naast moet betalen(verzekering,wegenbelasting) en of je het kan betalen zoals of je wel geld heb voor benzine. En ja niet iedereen is perfect ik ook niet, maar ik vind wel dat als je iets doet dat je er van te voren goed over na moet denken..want zoals ook andere meiden hebben gezegt hierboven dat sommige meiden 3x abortus hebben gepleegd …ik vind inderdaad ook dat er voor meisje onder de 18jaar meer controle moet zijn als ze een abortus willen doen. Dat er goed van te voren gepraat moet worden over de andere mogelijkheden die er zijn naast zomaar even je kindje weg te halen…
reactie op Eva: Het is niet dat ik je een slecht persoon vind hoor dat je een abortus heb gepleegd, niemand vind ik slecht die dat heeft gedaan, maar ik vind dat er af en toe zo makkelijk over wordt gedaan.
En ik vind het heel goed en knap van ej om er voor uit te komen, en dat je beseft en ook toegeeft dat je er spijt van heb. Dat geeft al een ander beeld, sommige doen als of het iets heel normaals is. Maar ik vind het echt goed van je dat wil ik je even zeggen;)
9. eva | woensdag, 23 juli 2008 om 14:16
dankjewel….
10. Berlina | dinsdag, 12 augustus 2008 om 00:40
Ik heb ooit abortus gepleegd, omdat mijn ex vriend het anders zou uitmaken. Nu ik terugdenk had ik toch liever het kindje gehouden. We waren toen misschien jong, maar het blijft me altijd dwars zitten.
11. nora | woensdag, 13 augustus 2008 om 19:46
Lieve Berlina,
Probeer dit gevoel niet alleen op te lossen. Kijk of je met mensen uit je omgeving of anders met een professional over je gevoelens kan praten…
Je gevoelens zijn heel normaal…
12. bloem | maandag, 18 augustus 2008 om 20:55
Ik kan mij zo kwáád maken die (sorry dat ik het zeg) beledigende, rotte opmerkingen!
Dan moet je niet sexueelactief zijn?!
Ik gebruik de pil, al 3 jaar!! Altijd netjes, elke avond weer.
Maar toch ben ik zwanger geworden, vorige week heb ik een abortus laten plegen, 13 weken was ik heen.
Dus je kunt niet zeggen dat ik het moet laten, het kan de beste overkomen, wat je zegt(Alisha) kan een persoon die een abortus heeft laten plegen VERSCHRIKKELIJK veel pijn doen!!
Het is niet niks nee, en ik heb er nog elke dag een twijfel over, en kan zo weer urenlang gaan zitten huilen.
Maar wat moest ik dan?! Ik studeer nog, mijn vriend wil nog geen kind, mijn moeder en veel meer mensen zeggen dat het beter is.
En waar wil ik als student, nog thuis wonend, een mooi, gezellig, goed en liefdevol leven voor mijn kindje weghalen??? Daar moet geld voor zijn, héél veel tijd en aandacht, het moet goed opgroeien, niet met een twijfelende vader, een moeder die elke dag naar school moet.
Ik heb er nog elke dag moeite mee, ja dat geef ik toe, het deed me pijn, de abortus deed pijn, maar ook emotioneel heeft het me heel erg geraakt.
Maar ik kón gewoon niet anders; ik wil dat mijn kindje alles kan krijgen wat zijn hartje begeert, alles wat het nodig heeft, en er alle tijd voor hem/haar is!!
En dan zoek ik op internet naar mensen die (bijna) hetzelfde als mij hebben meegemaakt, (sowieso de abortus dan) maar mensen die ook niet anders konden die ook wouden dat hun kindje in een perfecte “wereld” “maatschappij” kunnen opgroeien, en om dan zoiets te lezen, wat op mij overkomt alsof het onze eigen schuld is, en we de boeman zijn dat we een abortus hebben laten plegen.
Je mag je mening geven okè, maar moet dat dan zo?! Je hebt zelf zoiets nog nooit meegemaakt, nog niet gevoeld wat zoiets emotioneel en lichamelijk met je doet.
Ik zal altijd aan mijn kindje blijven denken, en natuurlijk me altijd afvragen wat het geworden zou zijn, wanneer het geboren zou worden (was in feb. uitgerekend). Mijn kleine sterretje is nu in handen van een engeltje en zal het altijd beschermen en liefhebben.
13. ikke | maandag, 18 augustus 2008 om 21:09
hoi,
groot gelijk beste Bloem, heb vorige week ook abortus laten doen…ik ben aan de ene kant blij dat ik het gedaan heb maar aan de andere kant ook niet…ik kon niet anders, net aan het scheiden, werk kwijt, pesterijen gehad op het werk, heb in een diepe put gezeten en dan nog horen dat ik zwanger was
ik zie dolgraag kinderen maar ik was emotioneel kapot, alles was ik kwijt, hoe moest ik dat dan doen???? Iedereen rond mij is gelijk zwanger en ik heb het erg zwaar dat ik vorige week nog zwanger was…nuja ik heb die beslissing genomen dus ik ben ook verantwoordelijk voor mijn gevoelens nu…dusja ik voel volledig met je mee,
veel sterkte aan iedereen
xxxxxxxxxx
14. Bloem | woensdag, 20 augustus 2008 om 12:15
Ooh, wat een k*t situatie Ikke!!
Ik kan met je meevoelen, ik denk er elke dag nog aan
ik kan ook geen echo’s zien, of vrolijke verhalen lezen dat iemand zwanger is al heb ik mezelf al wel geplaagd door echo’s te bekijken van baby’s van 13 weken, wat de mijne ook was.
Ik kan er niet goed met mijn vriend over praten die is maar al te blij dat “het” weg is..
Maar ik voel me nog schuldig, en gewoon net wat je zegt; het idee dat ik vorige week nog zwanger was .
Ik voel me ook een stuk leger hoor..
Ik moet maar op zoek gaan naar mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt om erover te praten, dat zou ik toch het fijnste vinden dan met mn vriend of moeder te praten, hun hebben het zelf niet mee gemaakt, en nog sterker; GEVOELD…
Al kan ik wel goed met mijn moeder praten en is ze heel lief voor me, ze was er ook bij toen ik de abortus onderging.. Toch zou ik graag in contact komen met “lotgenoten”.
Jij ook heeel erg veel sterkte!!
xxxx
15. Jennifer | woensdag, 20 augustus 2008 om 15:20
Hi meiden,
Ik heb zelf zoiets nooit meegemaakt, maar het is inderdaad heel goed om erover te praten. Dan kan je het een plekje geven! Ik wens alle vrouwen veel sterkte met zulk verlies of gebeurtenis. En je kan inderdaad niet iedereen kwalijk nemen die een abortus moet plegen. Maar.. maak geen fouten als onveilig vrijen doordat je wel ineens abortus moet plegen..
veel liefs..
16. ikke | woensdag, 20 augustus 2008 om 19:06
merci bloem
ben blij dat ik er ook met lotgenoten kan over praten, zij begrijpen tenminste hoe dat voelt en dat ze het niet ‘zomaar’ gedaan hebben…Heb je anders een mailadres bloem?
groetjes xxxxxxx
17. witte | maandag, 25 augustus 2008 om 11:08
Ik ben verkracht toen ik 23 jaar was en heb daarna een abortus moeten plegen. Ik heb het nooit verteld en nu haast 20 jaar later komt alles weer naar boven en voel ik mij erg verdrietig en machteloos. Een abortus was de beste oplossing, maar heb later in mijn leven nooit meer kunnen ervaren of ik een goede moeder zou zijn geweest en dat knaagt aan mij.
18. whatever | vrijdag, 12 september 2008 om 20:35
ach tegen abortus kan k begrijen maar zulke texten hoeven niet utgekraamt te worden hoor want j stond nooit in de schoenen van de mensen die het moesten doen iedereen is er wel tegen maar soms MOET het gewoon en kan j niet anders duhh dat vrouwen er spijt van krijgen ze kunnen niet anders ze wilen het nit en worden hoe dan ook gedwngen
door :
situatie
FAMILIE
vriend
etc. er spelen meer factoren mee is niet vrijwillig hoor
eerst goed nadenken voor je concusies trekt dames
19. vianni | zaterdag, 13 september 2008 om 12:48
abortus blijft een heftig onderwerp waar natuurlijk veel emoties om de hoek komen kijken. Ik wil dan ook alle meiden vragen om rekening met elkaar te houden wanneer ze idd een reactie plaatsen. Want zoals je ziet kan scherpe uitspraken mensen persoonlijk raken. Oordeel niet over een ander…
Lieve meiden…ik kan me niet voorstellen dat ik een abortus zou moeten ondergaan…
Ik begrijp wel, nee ik geloof direct dat jullie deze keuze niet zomaar hebben gemaakt en wel overwogen hebben gemaakt. Zeker respect voor dat. De troekomst van je kindje boven je eigen geluk plaatsen verdiend zeker respect, ookal is dit niet de ideale situatie…
Hebben jullie er al is over nagedacht om samen met een meidenwerker oid te gaan kijken of er meer “lotgenoten” bij jou in de buurt wonen zodat je echt face 2 face kan praten…of is dit een heel vreemd voorstel…
Anyway…ik wens jullie allemaal heel veel sterkte!!!
20. melissa | donderdag, 18 september 2008 om 19:38
ik heb over 6 dagen een abortus ik ben al 3maande zwanger ik wil natuurlijk liever mijn kindje houden maar er zijn zoveel redenen waarom ik nu toch egt voor de optie aboruts heb gekozen ik ben nog maar 16 jaar me ouders weten niet eens dat ik zwanger ben ik durf ze het ook egt niet te vertellen, de genen van wie het is heeft verschillende bedrijgingen gedaan ik weet geen andere optie meer dan het weg te halen, wat kan ik op me 16e met een klein kindje wat heb ik hem/haar te bieden? hallo het is geen pop het is een levent kind.. ik heb op school gepraat met een vrouw vn jeugdzorg die heeft me nog meer aan het twijfelen gezet wand tuurlijk krijg ik spijt en tuurlijk heb ik het liefste een mooie toekomst met me kind
maar omdat dit egt de beste optie is heb ik toch maar voor een abortis gekozen
groetjes
21. Ar | zaterdag, 20 september 2008 om 11:42
Lieve lieve melissa,
Het stukje van jouw grijpt me aan… Als ik je uit de grond van mijn hart een tip mag geven… Praat voordat je de aortus laat doen met je ouders!! Vertel wat je voelt, hoe je denkt, wat je meemaakt, (en ook van de bedreigingen) Zelf heb ik 3 jaar lang met mijn eigen schuldgevoelens rond gelopen voordat ik het heel voorzichtig aan mijn moeder vertelde. Zij heeft echter heel anders gereageerd dan dat ik in mijn angst verwachtte…
Ouders houden veel van hun kinderen en kunnen veel van ze hebben.
Heel veel liefde, sterkte, wijsheid en moed toegewenst. (ook voor iedereen die het zelfde doormaakt)
22. p | dinsdag, 23 september 2008 om 03:00
melissa
Toevallig kwam ik op deze site, omdat het me na 3 jaar nog steeds vaak bezich houd.
Ik zou het zeker bespreken met je ouders; en het zeker niet weg laten halen om deze rede.
ik ben een stuk ouder, en ik heb het mij ouders pas een jaar later verteld. want ja hoe zeg je je moeder die voor haar gevoel is ingeruild voor een jongere vrouw dat je een getrouwde vrouw zwanger heb gemaakt, of pa luister ik heb een vriendin die wat ouder is als jouw vrouw. Maar volgens mij had ik hun advies wel kunnen gebruiken toen?
Ik heb 2 vrienden van me kapot zien gaan nadat er een kind van hun is weg gehaald, en dit achteraf te horen kregen. Menig vrouw waarvan ik weet dat ze een abortus hebben gehad. Een traantje zien laten als ik mijn situatie wel eens vertelde. Ik heb er toen met ex vriendin bewust nooit over gesproken.
Ik zou haar, keuze respecteren en eventueel ons en haar kinderen zijn; immers ze was getrouwd!! Ik zou die last voor haar dragen? En heb het zelf denk weg gestopt. En geloof me het was een wrak, toen ik haar ophaalde bij de kliniek, terwijl ze op een forum schreef dat ze blij was dat ze het had gedaan?
Toen ik het achteraf, moeilijk mee kreeg en haar verhaal op een forum las, kreeg ik de klap pas. Ik heb ongeveer 3 jaar lang zoń zwaar schuld gevoel gehad over dat ik er toen niet met haar over heb gesproken, er eigenlijk niet voor haar was toen ze me nodig had en haar eventueel uit haar miserabele huwelijk heb verlost. En toen ik er met haar over wilde praten wilde zei dit niet meer, omdat het nou eenmaal gebeurd was! en ik verder moest. En ik ben echt kapot gegaan, mede omdat ik mijn grootte liefde kwijt raakte. (de moeder van mijn ongeboren kindje). En haar nooit heb kunnen vertellen wat mijn beweeg redenen zijn geweest; hoe ik alles heb ervaren en, zei mij mijn goede bedoelingen verweet. En soms het idee heb dat ze de abortus voor zich zelf goed praat, met haar inmiddels fantastische huwelijk, waar in ze een abortus verzwijgt; doet als of er niks gebeurd is; en zegt ik heb er van geleerd en nu durf ik eindelijk tegen me man te zeggen dat ik me eenzaam voel??
Ook heb ik het van de andere kant mee gemaakt. Ik krijg een nieuwe vriendin en die bleek achteraf dus al 2 maanden zwanger van haar ex. Ze wilde mij bij haar bevalling ipv de vader; en ik kon die blijdschap niet met haar delen, de echoś waren al niet om aan zien. Laatst was er weer een vriend van me de L*L. En zei wilde het weg halen omdat ze het kind niet meer te bieden had dan liefde? En het volgens haar ouders niet praktisch was.
Het is voor jouw een verwarrende periode, en ik weet niet in hoeverre jouw ouders, begrip voor je gaan tonen. Immers voor een buitenstaander is de keuze voor een abortus zo gemaakt; omdat ze zelf niet voor deze keuze hebben gestaan!
Maar als ik je een tip mag geven, haal het niet weg omwille van een ander!!! Je ouders zullen je er heus wel mee helpen, ook al zullen ze wat geschokt reageren. En zo niet zijn er vele andere die je er bij zullen helpen.
sterkte met je beslissing.
23. melissa | dinsdag, 23 september 2008 om 09:42
ik heb morgen de aboruts en twijfel nog steeds, ik ga me ouders inderdaad denk ik maar vertellen dat ik zwanger ben.. mischien dat er toch nog een oplossing is het te houden ik ga morgen in iedergeval naar de kliniek om te vertellen dat ik twijfel en om een ego te laten maken om te kijken of het zo ie zo allemaal in oorde is
groetjes
bedankt voor je reactie
24. p | woensdag, 24 september 2008 om 05:54
Ik hoop dat je dit berichtje nog leest!!!
ik weet niet in welke week je zit? en/of je wettelijk nog de tijd hebt om het uit te stellen?
Waar ik mij aan stoorde toen ik de keuze aan mijn vriendin liet? Was dat, de moeder van mijn ongeboren kindje. Er buiten mij om, nooit met iemand anders over heeft kunnen praten, met een psychologe bijvoorbeeld!. Pas 8 maanden later kon ze bij de ggz terecht! en ze heeft daar een jaar gelopen! En ik heb pas na 2 jaar de diagnose posttraumatische stress gekregen, en ben volledig arbeidś ongeschikt verklaard.
Ik weet niet hoe de procedure, in een abortus kliniek werkt en/of je voor je besluit nog iemand te spreken krijgt??? En of je een echo kan bekijken, zodat je kan kijken of het wel goed is allemaal? Ik ben bang van niet! Naar mijn idee, luid de huidige wetenschap omtrent abortus zo: Zo snel mogelijk weg halen, zodat je er zo min mogelijk de tijd hebt om over na denkt en dus minder last van zult krijgen? (denk hier nog maar niet over na, ik schrijf dit omdat het een forum is over abortus in zijn algemeen.)
Maar geef zeker aan dat je twijveld!!!
En mochten ze je over willen halen met bv. “het is beter zo? “en En heb je het niet aan je ouders durven te vertellen? Stel het dan; uit en praat er dan als nog over met je ouders!!! En desnoods wil ik je er wel mee helpen.
Nogmaals: Bij twijfel niet doen; om deze rede!!!
25. melissa | woensdag, 24 september 2008 om 18:27
nou daar zit je dan in de kliniek, egt erg ik en een vriendin van me kregen de slappen lach vn de zeenuwe uit eindelijk na een lijst in te hebben gevult was ik aan de beurt naa daar zit je dan in de stoel voor een ego kreeg tranen in me ogen van de spanning, na dat ik het kindje op de monitor zag en de vriendin die mee was bijna begon te huilen heb ik gezegt dat ik het niet weg wil laten halen, ik heb de foto mee gekregen en ben met een gerust gevoel naar huis gegaan nu nog aan me ouders vertellen dat is mijn grootste zorg maar ik sta zelf wel achter mijn beslissing michien ben ik nog maar 16 en heb ik dat kind weinig te bieden mijn gevoel zegt dat het heus wel goed komt!
26. p | donderdag, 25 september 2008 om 20:50
ik was nog even nieuwsgierig, hoe het was afgelopen. En ik ben blij voor je!!!
Ik geloof dat je, een lieve, goede en “trotse” moeder gaat worden! Het zal idd wel moeilijker zijn aangezien je leeftijd, maar er zijn geloof ik genoeg instanties voor tiener moeders die je daar bij kunnen helpen.
succes
27. melissa | donderdag, 2 oktober 2008 om 11:56
Bedankt!
ik heb me ouders het ook verteld me moeder is trots op me dat ik geen aboruts heb laten doen, dit had ze erg zielig gevonden me vader vind het allemaal ook wel oke maar ze hadden het natuurlijk nog liever allemaal 6jaar uitgesteld. maar ja het is zo gelopen mischien moest het ook wel zo zijn
wel twijfeld me moeder oppeens vandaag of ik het niet expres heb gedaan! dat vind ik wel heel vervelend om van haar te horen maar gewoon even door bijten het komt allemaal indd wel goed!
groetjes
28. Amanda | donderdag, 2 oktober 2008 om 20:22
@ melissa..
ik ben echt blij dat je het kindje mag houden en ik hoop idd dat alles ook goed komt.. veel sterkte verder!!
Reageer
Blijf op de hoogte van de reacties via een RSS Feed