Verhaal van de maand: Abortus???!!!

19 Reacties Reageer op dit bericht

• 1. Nina  |  Wednesday, 24 September 2008 om 19:39

  Hee Lorena.

  Ten 1e: Gefeliciteerd!

  Ik snap het probleem met het geloof, maar laat je nergens toe dwingen!
  Een abortus is een grote stap waar je veel spijt van kan krijgen.
  Zoals in je verhaal staat, houden jullie veel van elkaar.
  Wil je dan nooit een gezin?

  Ik hoop dat je de goeie keus maakt, en je familie kan je niet dwingen tot een abortus.
  This jou keus, jouw lichaam!

  Sterkte!, Nina.

• 2. Lorena  |  Thursday, 25 September 2008 om 17:30

  Hi Nina,

  Bedankt voor je bericht!

  Ja, ik wil zelf ook geen abortus. Maar ik ben gewoon bang voor mijn en zijn ouders.. Ik denk dat wij het aan onze ouders moeten vertellen, want ik weet dat ik meer spijt ga krijgen als ik abortus moet plegen. Ik hoop dat zij het ook gaan begrijpen!

• 3. jip  |  Sunday, 28 September 2008 om 18:57

  ik zou jullie ookl adviseren om te proberen met je ouders te praten en anders met een professional. Maar lieve meiden, doe dit alsjeblieft niet alleen…

  -x-

• 4. Amanda  |  Monday, 29 September 2008 om 23:19

  Ik wens je veel sterkte Lorena. En het is inderdaad beter om eerlijk tegen jouw ouders te zijn. Ik hoop dat ze het gaan begrijpen!

  xx

• 5. Nadja van Heijgen  |  Tuesday, 7 October 2008 om 14:48

  Lieve Lorena,

  Ik heb zelf ooit een abortus gehad en daar verschrikkelijk veel spijt van. Nu kan me voorstellen dat alles een grote berg is; hoe moet je dit gaan vertellen…wat vinden zij er van..Ik denk dat het best goed komt! Ga er van uit dat jouw rust en keuze uiteindelijk voor hen ook akoord zal zijn. Je bent een mooi mens en weet dat een kindje krijgen en wat erbij komt kijken echt een taak is. Ik heb gelukkig twee kinderen mogen krijgen en ben hier erg gelukkig mee. Maar moeder zijn is zwaar, maar ook mooi. En beloof jezelf goed voor je kindje te zorgen….dat ben je hem of haar echt verplicht!

  je kunt ook terecht bij het VBOK; ik ben daar zelf niet geweest. Fiom kan ook. Doe alles stap voor stap en heel veel sterkte!!! Van Nadja.

• 6. Halime  |  Saturday, 11 October 2008 om 14:55

  hy lorena
  ik wil je ten eerste zeggen dat je ouders er eigeljik niks in te zeggen hebben, want je bent al 24 jaar je kan wel voor jezelf zorgen en zelf beslissingen kan nemen. maar als de mening van je ouders belangrijk is voor you, dan moet je ze gwn voor je nemen en alles vertellen. op een dag komen ze er tog agter als je een dikke buik krijgt door je kindje. en als jij veel van je vriend houd, dan is er geen probleem, want je krijgt een kind van je geliefde en je bent op een leeftijd om te gaan trouwen. daar is niks mis mee. en als ht mis gaat en je ouders willen het kind niet, moet je alsnog geen abortus of zo laten doen, dat is hartstikke moord! en je vriend heeft een huis gekocht jullie kunnen daar gaan wonen en op een dag gaan jullie ouders jullie wel vergeven . en vraag es aan hun wat ze zouden doen als jou ma zwanger was, zou zij dan ook abortus doen? ik hoop dat je hier iets aan hebt en heel erg veel sterkte en HAAL JE KIND NIET WEG
  veel sterkte en doe er iets aan. jouw mening, jouw kind en jouw leven

• 7. Lorena  |  Monday, 20 October 2008 om 19:57

  Bedankt voor alle reacties!! Dat heeft mij natuurlijk nog meer tot denken gezet. Mijn vriend en ik hebben het uiteindelijk aan onze ouders verteld. Wat ik niet had verwacht was dat ze niet heel boos waren, maar ze maakten zich zorgen hoe we het kindje gaan opvoeden qua geloof. We hebben gezegd dat het kindje beide culturen en geloof moet kennen en dat hij/zij zelf moet bepalen wat ie ermee wilt doen.Ik heb gezegd dat ik echt voor het kindje wil gaan en mijn relatie. Binnenkort ga ik verloven met mijn vriend en ik ga bij hem intrekken. Ik ben heel blij dat ik geen abortus hoef te plegen, want zoals Halime zegt is dat natuurlijk moord! daar zou ik absoluut niet mee kunnen leven.. Deze week krijg ik te horen als het een jongetje of meisje word..

  bedankt iedereen..

  veel liefs!

• 8. ess  |  Thursday, 23 October 2008 om 19:37

  heeey, gefeliciteerd =]
  tis erg lastig die situatie waar je nu in zit.
  maar wees gwn eerlijk tegen je ouders vertel ze gewoon.
  en doe gwoon wat voor jou het beste is.
  het is jou leven, en as jij je vriend goed genoeg vind mag niemand er tussen komen.
  xx

• 9. kian  |  Sunday, 26 October 2008 om 15:06

  hey..
  gefeliciteerd,wat ik je zal aanraden is wacht nog ff tot 22 weken dan kan een abortus ook niet meer,en jouw vriend zijn ouders zijn moslim dus zij zullen nooit voor abortus gaan hoop voor jouw dat het een jongen wordt zal aan jouw vriend zijn kant makkelijker zijn! maar geniet er wel van,van je zwangerschap! succes en een fijne zwangerschap!

• 10. Nike  |  Sunday, 7 December 2008 om 09:03

  Hoi Lorena,

  Dit moet vast heel lastig voor je zijn, ik begrijp dat het moeilijk is om aan je ouders te vertellen.
  Toch is het wel belangrijk om hulp te zoeken, daar hoef je je niet voor te schamen.
  Bij het JIP hebben ze een jonge moeder spreekuur daar kan je terecht met vragen zij kunnen de doorverwijzen, of ga naar je huisarts. Er zijn veel organisaties die je kunnen ondersteunen en adviseren. Als jij je ouders laat zien dat je hier als een volwassene mee om kan gaan, misschien hebben ze dan meer begrip voor je dan dat je denkt.

  www.jip.org daar kan je zoeken waar er een JIP bij jou in de buurt zit.

  Groetjes en Succes,

  Nike

• 11. britt  |  Sunday, 28 December 2008 om 22:19

  heee allemaal!

  ik ben 13 jaar.
  ik heb een vriend van 17.

  we hebben 3 maanden bijna.
  en ik ben met hem naar bed geweest.
  ik slikte niet de pil & we hadden al vaker sex gehad,.

  tot vandaag,
  ik voelde op de gegeven moment iets,
  toen hij terug trok.

  er bleek een gat in de condoom te zitten en ik weet niet of die er daarnaa in is gekomen of al eerder
  wat moet ik nu doen :’(

  ik ben echt bang!

  xx

• 12. Femke  |  Tuesday, 30 December 2008 om 21:33

  Hey lorena, l
  als ik jou was, zou ik gewoon naar jou en zijn ouders gaan en het rustig vertellen.
  het beste is om eerlijk te zijn.
  Als ze je dwingen om abortus te plegen en jij wilt dat niet, moet je het er nog overhebben dat je het écht niet wilt.
  het is jou lichaam, en jij mag er mee bepalen wat je ermee wilt.
  Als je denkt dat dit de ware is, laat het kindje dan zitten.

  Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

  XXX Femke

• 13. marlein  |  Friday, 16 January 2009 om 20:05

  hey lorena
  ik had tranen in mijn ogen als ik jou verhaal las
  sterkte en als je het kindje houd zeg ik alvast gefeliciteerd

• 14. Angelique  |  Tuesday, 3 February 2009 om 16:01

  Hey Lorena.

  Ik heb ook het zelfde probleem.. ik ben 18 en mijn vriend 23 en ik ben 2 maanden zwanger.
  me ouders mogen me vriend niet en hebben 2 jaar lang geprobeerd ons uit elkaar te krijgen.
  sinds ik 18 ben ben ik ook bij hem komen wonen en mijn ouders hebben het tot de dag van vandaag nog moeilijk mee, ik zie ze wel regelmatig dat wel.
  maar ik durf het me ouders niet te vertellen bang dat ze boos worden en verdrietig want tsja ben 18 en zij vind dat je dan je leven verkloot plus het is een deel van me vriend en zij is er zeker van dat we niet bij elkaar horen. dus ik weet ook niet hoe ik het moet gaan zeggen,, ben namelijk wel bang dat ik zeer binnenkort een buikje ga krijgen en me moeder het gaat zien want ik ben zo slank als wat.
  ik ben blij dat bij jou het beter ging als verwacht ik moet het nog zien hoe het bij mij gaat.. ik ben ook bang dat ze niks meer van me wil weten maarja ht is me moeder en k hou van haar he dus is moeilijk.

  Groetjes Angelique

• 15. Yuppie  |  Tuesday, 17 February 2009 om 17:01

  Bel de Fiom, of VBOK, zij kunnen je goed op weg helpen!

• 16. bonita  |  Tuesday, 31 March 2009 om 00:15

  hoi ik heb een dilema hoop dat ieman mij kan helpen
  ik ben 21 en heb pas te horen gekregen dat ik 5weken zwanger ben dat is niet echt lang maar ik is van iemand waar ik wel veel van hou maar hij is een jaar jonger en we hebben niet echt iet we kunnen niet met en niet zonder elkaarmaar woon op me zelf en heb weinig contakt met familie
  maar ik ben tegen abortus ben bang dat ik daarna nooit meer zwanger kan worden het was wel een droom in de toekomst maar kwam wel heel snel uit wat moet ik nu doen

• 17. meidenwerkster  |  Tuesday, 31 March 2009 om 13:19

  Lieve Bonita,
  Allereerst wil ik je meegeven dat je heel erg naar je gevoel moet luisteren in dit geval. Zoek contact met zoals hierboven al beschreven Fiom of VBOK. Zij kunnen je helpen en adviseren. Laat je niet door anderen beïnvloeden, het gaat zowieso om jouw buik, jouw leven, jouw kind. En wat je ook kiest, de consequenties zijn voor jou, dus kies bewust.
  heel veel sterkte meisje en als je meer hulp nodig hebt kan je ook altijd contact opnemen met het JIP. De contactgegevens staan op de beginpagina van deze site,

  sterkte
  liefs Angela

• 18. Chaima  |  Tuesday, 31 March 2009 om 15:32

  Hoi Lorena,

  Ik ben Chaima 20 jaar en ben 3 maanden in verwachting, ik ben zelf moslim en mijn vriend ook. Voor mijn ouders was de relatie ook niet makkelijk, dus een zwangerschap is nog moeilijker uit te leggen.

  Uiteindelijk heb ik het mijn moeder toch verteld. Ze staat zeker niet achter mij en mijn keuzes. Maar ze heeft toch laten weten dat ze er voor mij wil zijn.

  Het was voor mij heel moeilijk om te vertellen, maar uiteindelijk heb ik het toch gedaan, en het was een zware last die van mijn schouders viel.

  Voor je vriend zal het ook niet makkelijk zijn, maar hij zal het hen moeten vertellen. Het zijn zijn ouders, en in de islaam mag je je kind nooit laten vallen, ongeacht wat hij of zij heeft gedaan.

  Ik hoop dat jullie het beide kunnen uitleggen aan jullie ouders.

  Veel plezier met je zwangerschap, en moge het een gezond kindje worden, inshallah.

• 19. ikke  |  Tuesday, 28 July 2009 om 13:36

  hey ik weet niet of lorena nog op de site zit maar volgens mij moet ze nu ondertussen al bevallen zijn

  of al een abortus ondergaan zijn ik ben wel benieuwd wat ze gedaan heeft of ben ik de enige

Reageer

Blijf op de hoogte van de reacties via een RSS Feed