Verhaal van de maand op kamers!!

 Hallo meiden!

Mijn naam is Diana en ik ben 18 jaar. Ik ben half Nederlands en half Turks.

Ik ga na de zomer naar het MBO. En wil dan ook op kamers gaan wonen. Me school is ver van me huis dus ik wil iets dichtbij school hebben. Thuis gaat het ook niet goed..Dat is ook een reden waarom ik uit huis wil… Maar ik kan thuis niet praten met iemand die me hierbij kan helpen. In de Turkse gemeenschap is het niet gebruikelijk dat je op jezelf gaat wonen voor dat je getrouwd bent. Daarom kan ik het hier met niemand over hebben, en al helemaal niet met me broer en vader. Met me moeder lukt nog wel maar die weet toch dat ze me vader niet kan overhalen… Maar ja ik zie het niet zitten om nog langer thuis te blijven wonen, en met de problemen die er nu zijn kan ik me niet op me huiswerk concentreren..

Maar ik was vastbesloten, het was zover ik wilde op kamers!!! yes dacht ik bij mezelf eindelijk op mezelf, en lekker doen waar ik zelf zin in heb zonder dat me ouders, broers of zusje me in de weg staan. Lekker thuis komen wanneer wanneer ik wil en eten wat ik zelf wil… dat zag ik wel zitten. Het was tijd voor mezelf!

Nadat ik had besloten dat ik op kamers ging heb ik aan een vriendin gevraagd hoe zij het had aangepakt. Ik had dit ook aan een vriendinnetje Sanne verteld en die vond een super goed idee. Zij zag het de laatste tijd niet meer zitten thuis en was toe aan vrijheid. ook wilde ze net als ik een kamer dichtbij school maar ver weg van haar ouders. Nou daar waren we het in ieder geval over eens dus gingen we samen op zoek naar een kamer. We hadden aan een andere vriendin, die al op kamers woonde gevraagd hoe zij het had aangepakt. Ze woonde op een hele leuke kamer in het centrum van Rotterdam, voor een goeie prijs. Sanne en ik hebben haar meteen gebeld en gevraagd of ze ons kon uitleggen hoe ze dat had aangepakt?? Want ik wist me god niet waar ik moest beginnen. Ze had al eerder verteld over het JIP (Jongeren Informatie Punt in Rotterdam), waar ze een keer naar toe was geweest voor een geld cursus toen ze eenmaal op kamers was gaan wonen. Toen ze op zoek was naar een kamer is ze via haar docent doorverwezen naar het JIP, daar kreeg ze de kamer map. Al snel zag ze een kamer waar ze op reageerde. Ze heeft bij het JIP gebeld naar de verhuurder en een afspraak gemaakt voor een bezichtiging. Toen ze was gaan kijken heeft ze een vriendinnetje meegenomen. Ze zei ook dat ze dat als advies kreeg van het JIP, dat je iemand moet meenemen als je een kamer gaat bezichtigen. Nadat ze mij dat had verteld, ben ik samen met Sanne naar het JIP gegaan. Toen we daar binnen kwamen hebben we gezegd dat we op zoek waren naar een kamer. In de kamermap waren eigenlijk alleen kamers voor 1 persoon, terwijl Sanne en ik met ze tweeën de kamer wilde delen. Toen we verder keken zagen we dat er twee kamers werden aangeboden in 1 pand. He dachten we, daar kunnen we naar bellen!!! We hadden naar de verhuurder gebeld en een paar vragen gesteld, over de kamer. We hebben meteen een afspraak gemaakt voor de bezichtiging. Sanne en ik zijn samen gaan kijken naar de twee kamers. Ze zagen er netjes uit en we hadden ook nog een paar vragen gesteld aan de verhuurder. Of de prijs inclusief gas water en licht was, en of we hoe het zat met de borg? Wat we hoorden van de verhuurder klonk goed en we hebben naar de huurovereenkomst gevraag. We hebben die goed doorgelezen om niet voor verrassingen te komen staan. Nadat alles duidelijk was hebben we getekend.

Het was zover ik had eindelijk een kamer. Ik wilde zo snel mogelijk verhuizen, al voordat de zomervakantie voorbij was. Ik heb me vrienden ingeschakeld om te helpen met verhuizen. Dat ging al heel snel, binnen twee weken kon ik over. De eerste nacht op mezelf vergeet ik nooit meer, het was heel leuk maar aan de andere kant ook wel eng . Sanne was er nog niet en ik voelde me toch best alleen. Na een paar nachten ging dat gevoel weg en inmiddels was Sanne ook gekomen.

Ik dacht dat op kamer gaan heel goedkoop was maar dat is niet zo….

Ik had er nog niet eens over nagedacht dat ik maandelijks een vast bedrag moest hebben en opzij moest zetten om mijn vaste lasten te betalen.

De eerste maand dat ik op mezelf woonde wist ik niet wat ik zag! Echt ,ik kreeg brieven binnen van instanties waarvan ik nog niet eens het bestaan afwist. Ik wist me god niet waar ik moest beginnen?? De rekeningen stapelde zich op. Ik zit op school en heb een bijbaantje bij een supermarkt. Ik dacht dat ik het wel kon redden met me studiebeurs en bijbaantje, maar dat is vies tegengevallen!!! Ik hield bijna niks over. En de schulden liepen op. Ik had inmiddels een schuld van 2500,- euro lopen. Via me vriendin ben ik naar het JIP gegaan en uitgelegd wat er aan de hand was.

Toen ik hun vertelde wat er allemaal aan hand was en over me schuld, was voor mezelf ook duidelijk dat ik te snel op mezelf ben gaan wonen…

Het JIP vertelde mij over begeleid wonen. Dat is iets voor jongeren die op zich zelf willen wonen maar een steuntje in de rug krijgen van een begeleider. Toen ik dat eerst hoorde dacht ik, ja ik kan heus wel me eigen problemen oplossen. Maar dat is jammer genoeg niet zo…toen ik dat zelf besefte vond ik ook dat begeleid wonen beter was voor mij. Ik heb me gelijk ingeschreven bij hun.

Ik woon nu via begeleid wonen, en dat gaat wel veel beter. Me begeleider heeft een betalingsregeling getroffen met de schuldeisers. Als ik nu brieven krijg die ik niet zo goed begrijp, vraag ik aan me begeleider voor uitleg… Heeft iemand van jullie ook ervaring hiermee, of advies nodig over op jezelf wonen laat je dan horen! Ik heb inmiddels ervaring opgedaan over de do’s en dont’s over op jezelf wonen….

 

Groetjes,

 

Diana

 

 

 

 

Artikelen opgeslagen onder: Meiden blog, Huisvesting dinsdag, 2 augustus 2011