Verhaal v/d Maand: Liefdes Romance In Het Geheim!
Ik ben Miriam en ik woon in Rotterdam.Ik heb een relatie met een Marokkaanse moslim. Ikzelf kom uit Israel en ben joods van geloof. Ik heb mijn vriend leren kennen op de HAVO. Ik was toen 15 en hij was 17. nu ben ik 20 jaar dus hebben we nu al 5 jaar een relatie. Ik hou heel veel van hem en ik weet ook dat hij heel veel van mij houdt. We zijn bijna elke dag met elkaar en we doen ook een heleboel dingen samen. Ik zou mij echt geen raad weten zonder hem. Toch hebben we een probleem. Als het aan ons lag waren wij allang met elkaar getrouwd maar dit kan helaas niet. Hij komt uit een heel streng moslim gezin en die zullen mij nooit accepteren als niet moslim laat staan als joodse. Mijn ouders willen het liever ook niet maar ik weet dat ze ongeacht mijn keuze voor een leven met een moslim jongen toch altijd van mij zullen houden. Hij heeft al aan mij gezegd dat hij met mij samen wil weggaan naar een andere plek om samen een nieuw leven op te bouwen. Ik wil dit niet omdat mijn ouders er niet zo een groot probleem van maken en ik ze dan een dochter ontneem voor iets waar zij niet schuldig aan zijn. Ik zat hier toen ik jonger was nooit mee maar nu ik ouder word wel. Ik wil natuurlijk ook ooit kinderen krijgen en dat kan bij ons niet voordat ik getrouwd ben.
Ik praat er bijna nooit over alleen met mijn beste vriendin omdat het mij echt pijn doet dat ik geen toekomst kan hebben met de man van wie ik hou. Toch zou ik willen weten of er meer meisjes zijn die ook met zo een probleem zitten en zo ja wat is er toen uiteindelijk gebeurt of wat heb je gedaan.
Artikelen opgeslagen onder: Verhaal v/d maand Tuesday, 4 November 2008
4 Reacties Reageer op dit bericht
1. naomi | Tuesday, 16 December 2008 om 16:22
Lieve Miriam
De liefde redeneert zonder rede.
Ik begrijp heel goed wat je bedoelt en welke statement je hiermee wilt maken.
Ik vind het super geweldig dat je hier zo eerlijk vooruit durft te komen, want ik weet zeker dat er meerdere meiden/jongens in een soortgelijke situatie zitten.
Ik ben zelf ook een jonge dame die een relatie heeft met een jongen van Marokkaanse afkomst, en dus moslim is.
Dus ik herken de valkuilen waarover je het hebt heel erg duidelijk. Omdat ik dus zelf ook niet moslim ben is onze toekomst ook nog best vrij onduidelijk.
Niet alleen voor zijn ouders maar ook mijn ouders hebben er een hard hoofd in dat wij een langdurige relatie zouden kunnen hebben.
Wij denken daar in tegen heel erg anders over want we zijn ontzettend gelukkig met elkaar.
En vinden het juist spannend en leerzaam onze verschillende religies en culturen.
Ikzelf ben een halfbloedje afkomstig van Suriname en Italie, en mijn vriend is Marokkaans ( Berbers )….
Dus mensen van buitenaf kijken ook best vaak zeer negatief naar onze relatie.
Maar daar in tegen zijn er zo ook weer een hele hoop mensen die onze relatie geweldig vinden.
Daarom hebben wij voor onszelf besloten er maar het beste uit te halen.
Wij zijn gelukkig met elkaar en dat is dan ook onze voornaamste doel binnen onze relatie…
We proberen ons zo weinig mogelijk van aan te trekken wat buitenstaanders van onze relatie denken.
Natuurlijk is dat bij familie en vrienden wat lastiger, maar ook daarin proberen wij op 1 lijn te blijven als stelletje.
We hebben gemerkt dat eerlijkheid vooral op de 1ste plaats hoort te staan, en dat zolang wij eerlijk blijven over onze gevoelens voor elkaar naar anderen toe, anderen dat maar hebben te accepteren.
Natuurlijk zijn we er van bewust dat dat niet altijd even gemakkelijk zal gaan, maar onze liefde is sterker dan de negatieve sfeer die mensen er soms omheen kunnen breiden.
Blijf dat vooral ook vasthouden in je eigen relatie!
Dat wil ik ook graag meegeven aan iedereen die zich in deze situatie bevind…
Liefde overwint alles, laten we ons overgeven aan die liefde.
Groetjes Naomi…
2. mevrouw licht | Tuesday, 16 December 2008 om 19:40
Heeft hij al aan zijn ouders gevraagd waarom zij jou niet accepteren? Alle ouders willen het beste met hun kinderen voor. Zelf moet je ook zijn ouders begrijpen, omdat joden en moslims als sinds ikweetniethoelang conflicten met elkaar hebben. Maar als jullie niet met zijn ouders praten en jouw ouders ook niet met de zijne proberen te praten komen jullie er nooit uit. Ik had ook altijd gedacht dat mijn ouders erop tegen waren dat ik met een moslim zou thuiskomen, maar in feite zijn ze gewoon bang dat ik word gebruikt. Als jullie de ouders duidelijk kan maken dat alles wat jou overkomt jou eigen verantwoordlijkheid is, dat je wijs genoeg ben om zelf te beslissen over je leven, dat jullie gelukkig zijn met elkaar, ZAL GEEN ENE OUDER dat tegenhouden. Geloof staat liefde nooit in de weg, het is de mens die zich erachter verstopt uit onwetendheid..
Als je alles goed uitlegt, dan heb je al een half probleem minder. Zorg er nooit voor dat zijn ouders zullen zeggen het is zij of ons. Want hij zal er voor altijd spijt aan hebben dat hij heeft gekozen ongeacht zijn keuze..
3. mevrouw licht | Tuesday, 16 December 2008 om 19:49
PS: Vooral bij Marokkanen zijn ze zeer bang voor een smet op hun familie. Veel buitenlanders willen niet dat er slechte verhalen rondgaan over hun familie. Dat speelt ook veel mee bij dit soort dingen. Laat gewoon zien dat jullie bloedserieus zijn met elkaar.
4. Anoniem | Monday, 22 June 2009 om 11:42
Hoi Allemaal,
Ik herken jullie verhalen uit 1000den. Ikzelf heb nu een relatie van 5 jaar. Ik ben een halfbloedje (half hindoe half Ned) en me vriend is Hindoestaans (vader is moslim en zijn moeder niet)…hij is opgevoed door zijn moeder en heeft dus niets met de islam. Toch zijn mijn ouders er fel tegen. Inmiddels wil me fam. niets meer met me doen hebben maar na alle geterroriseer ben ik er ook wel klaar mee. Ik kies nu voor mezelf…of het nou toekomst heeft of niet.
gr. anoniem
Reageer
Blijf op de hoogte van de reacties via een RSS Feed